Зоя Ященко — Песня рядового songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Песня рядового" van Зоя Ященко.
Songteksten
Когда закончилось все, мы осознали, что остались ни с чем.
Генералы делили победу за нашим плечом.
Мы стояли на коленях в храме среди тысяч свечей,
Благодарили Небо за право пожить ещё.
Корабли уходили без нас, нас не брали на борт,
А в газетах писали, что каждый уцелевший герой,
Нашим домом, похоже, надолго, становился порт,
И рада нам была только та, что звалась сестрой.
Припев:
Это конец войны.
Несколько лет в аду.
Только дождись меня,
Я по воде приду…
Как велика земля!..
Где-то цветут сады,
Мне бы дойти туда,
Мне бы глоток воды…
Неотправленные письма, как испуганные птицы в силках
Ломали крылья, пропадая в почерневших лесах,
Старуха выносила мертвых на костлявых руках,
Живые теряли разум, заглянув ей в глаза.
Мы стояли по горло в трясине, улыбаясь весне,
Мы глохли от взрывов, мы видели вещие сны,
Мы сжигали деревни, и плавилось солнце в огне,
Мы знали слишком много такого, чего знать не должны.
Мы обязаны выжить просто потому, что нас ждут.
И вдруг все затихло, мы не знали, что конец войны…
Не знали, что конец войны…
Нас оставили там, обрекая на самосуд.
Мы сделали все, как нужно, и теперь не нужны.
Припев:
Это конец войны.
Несколько лет в аду.
Только дождись меня,
Я по воде приду,
Я по воде…
Река нас вывела в город вдоль горных цепей.
День за днем оживали кварталы, вставала заря.
Мальчишки гоняли по крышам ручных голубей,
И глядя на них, мы понимали, что не все было зря.
Но мы отравлены дурью, мы чужие на этом пиру.
Эти марши оркестров, фейерверки помпезных ракет,
Эти флаги с гербами, реющие на ветру,
Это наша страна, которой до нас дела нет.
Припев:
Это конец войны.
Несколько лет в аду.
Только дождись меня,
Я по воде приду,
Я по воде…
Songtekstvertaling
Toen het allemaal voorbij was, beseften we dat we niets hadden.
De generaals deelden de overwinning achter ons.
We knielden in de tempel tussen duizenden kaarsen.,
Zij dankten de hemel voor het recht om langer te leven.
De schepen vertrokken zonder ons, we werden niet aan boord genomen.,
En de kranten zeiden dat elke overlevende een held was.,
Ons huis, het lijkt, voor een lange tijd, was de haven,
En alleen de zus was blij ons te zien.
Chorus:
Dit is het einde van de oorlog.
Een paar jaar in de hel.
Wacht op mij.,
Ik kom langs water.…
Hoe groot is de aarde! ...
De tuinen bloeien ergens.,
Ik wil er graag heen.,
Ik heb water nodig.…
Ongezonde e-mails zijn als bange vogels in een strik.
Ze braken hun vleugels, verdwenen in het donker bos.,
De oude vrouw droeg de doden in haar benige armen,
De levenden verloren hun verstand toen ze in haar ogen keken.
We stonden op tot onze nek in het moeras, lachend naar de lente,
We waren verbijsterd door explosies, we hadden profetische dromen. ,
We verbrandden dorpen en de zon smolt in het vuur.,
We wisten te veel dat we niet moesten weten.
We moeten overleven omdat we verwacht worden.
En plotseling werd alles stil, we wisten niet dat het einde van de oorlog…
Wist niet dat het einde van de oorlog…
We werden daar achtergelaten, veroordeeld tot lynchen.
We hebben alles goed gedaan en nu zijn we niet meer nodig.
Chorus:
Dit is het einde van de oorlog.
Een paar jaar in de hel.
Wacht op mij.,
Ik kom langs water.,
Ik ben op het water.…
De rivier leidde ons naar de stad langs de bergketens.
Dag na dag kwamen de buurten tot leven, de dageraad kwam op.
Jongens achtervolgden Tamme duiven over de daken.,
En toen we naar hen keken, beseften we dat het niet allemaal tevergeefs was.
Maar we zijn vergiftigd met drugs, we zijn vreemden op dit feest.
Deze marsen van bands, vuurwerk van pompeuze raketten,
Deze vlaggen met wapens die in de wind vliegen,
Dit is ons land dat niet om ons geeft.
Chorus:
Dit is het einde van de oorlog.
Een paar jaar in de hel.
Wacht op mij.,
Ik kom langs water.,
Ik ben op het water.…