Зоя Ященко — Ночной дозор songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ночной дозор" van Зоя Ященко.
Songteksten
Мы раньше вставали с восходом солнца
И жили тысячу лет,
Пока один из нас не выкрал
Огонь — мерцающий свет.
Тогда одни из нас стали молиться,
Другие точить клыки,
Но все мы пили из Голубой реки.
А время тогда потекло сквозь пальцы,
К зиме обмелела река.
И тот, кто жил здесь всегда, стал винить
Пришедших издалека.
У одних подрастали дочери,
У других сыновья,
Но все мы пили из одного ручья.
Мы заточали друг друга в крепости,
Поджигали мосты.
Над этим градом — звезда с полумесяцем,
Над тем — на макушках кресты.
Над одним окном — песня иволги,
Над другим — галдеж воронья,
Но все мы пили из одного ручья.
Один удалился от мира в горы
К источникам Инь и Ян.
Другой сидел в задымленной чайной
И просто курил кальян.
На одной жене платье белое,
Та, что в черном, — жена ничья,
Но все мы пили из одного ручья.
Один поднималася все выше и выше,
Другой повредил крыло.
На одних полях наливались колосья,
На других ничего не росло.
Один умирал, настигнутый пулей,
Другой — стрелял из ружья,
Но все мы пили из одного ручья.
И отхлебнув — кто вина, кто зелья,
Кто отца поминая, кто — мать,
Один решает, что время строить,
Другой — что время взрывать.
Но каждую полночь Сидящий
У мельницы судеб решает их спор:
Он говорит, кому выходить в дозор.
Songtekstvertaling
We stonden altijd op bij zonsopgang.
En leefde duizend jaar,
Totdat een van ons het stal.
Vuur flikkerend licht.
Toen begonnen sommigen van ons te bidden.,
Anderen slijpen hun tanden.,
Maar we dronken allemaal uit de blauwe rivier.
En toen stroomde de tijd door mijn vingers,
In de winter was de rivier ondiep.
En degene die hier altijd heeft gewoond, begon de schuld te geven.
Kom van ver weg.
Sommige hadden dochters toen ze opgroeiden.,
Anderen hebben zonen.,
Maar we dronken allemaal uit dezelfde Beek.
We sloten elkaar op in een fort.,
Bruggen werden in brand gestoken.
Boven deze stad is een ster met een halve maan,
Boven dat, zijn er kruisen op de top van hun hoofd.
Over een venster - het lied van de Orioles,
Boven de andere-het gebrul van de kraai,
Maar we dronken allemaal uit dezelfde Beek.
Odin trok zich terug uit de wereld naar de bergen.
Op de yin en Yang bronnen.
De andere zat in een rokerige tearoom.
En rookte net een waterpijp.
Eén vrouw draagt een witte jurk.,
Die ene in het zwart is niemands vrouw.,
Maar we dronken allemaal uit dezelfde Beek.
Een steeg hoger en hoger,
Een andere heeft de vleugel beschadigd.
Sommige velden waren gevuld met korenoren.,
Niets groeide op de anderen.
Een was stervende, gevangen door een kogel. ,
De ander schoot met een pistool.,
Maar we dronken allemaal uit dezelfde Beek.
En nippen-wie zijn schuld, wie Drankjes,
Wie herinnert zich de Vader, wie-de moeder,
Men beslist hoe laat te bouwen,
De andere is dat het tijd is om op te blazen.
Maar elke avond om middernacht zitten
Bij de molen van het lot beslist hun geschil:
Hij vertelt je wie je op patrouille moet.