Злой дух — Слова отчаянья songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Слова отчаянья" van Злой дух.
Songteksten
Никого не осталось, людишек самая малость,
Собрались в горсть глодая собственную кость,
Где-то радость, только ненависть и злость
На лицах-длится, эхо войны до сих пор
Рвётся, ломится, стучится
Как шальная птица, и этот шум не прикратится,
Уже который год долбится
Не по себе становится, глядя на улицы,
Точней что называлось ими
Их поломало время, и занесло песками густыми!
Небо сменило имя на пламя, оно живёт с нами
Упав на колени я бьюсь об планету головой и кулаками,
А та покрыта норами, ветрами суровыми-быстрыми, скорами
Они кормят землёй, а не разговорами,
Будто закрыт от мира шторами
Наслаждаясь адскими просторами,
И вдобавок собственными стонами
Седыми волосами наградил испуг,
Я хотел бы знать-выжил хоть один мой друг???
После большого взрыва, многолетнего перерыва,
Судьба всё изменила
В старца превратила, эта сила почти убила и почти зарыла
Осталось только имя, всё остальное сгнило
Могила из живых-всё и всех потерявших,
Напоминает кучку листьев опавших
Эй!!! Кто остался жив, кто видел это взрыв
Кто ощутил потери, НО, не пошёл на срыв
Кто на краю обрыва встретил конец света
Кто наблюдал как на глазах меняется планета
Как всё вокруг явилось к нам в других тонах
Как из ладоней ветер выдувает прах
Как проникает в тело леденящий страх
Слова отчаяния у всех на устах
Эй!!! Кто остался жив, кто видел это взрыв
Кто ощутил потери, НО, не пошёл на срыв
Кто на краю обрыва встретил конец света
Кто наблюдал как на глазах меняется планета
Как всё вокруг явилось к нам в других тонах
Как из ладоней ветер выдувает прах
Как проникает в тело леденящий страх
Слова отчаяния у всех на устах
Эй, брат! ты не один, этого взрыва сын
Я видел всё… как он коснулся льдин
Растопил жестокость и смерть, достиг глубин
Человеческих душ, и в момент их поглотил
Я пил из кровавого заката надежду, что встречу братьев
И их жду как прежде, на этой стороне обрыва, глаза угосали
Было… твоё послание отчаяния меня разбудило
Где остальные??? Нас ведь так много было!!!
Неужели всех смертельной волной накрыло???
Где были небеса, почему они глаза закрыли?
Небеса нас же в эту сажу и зарыли!
Как ангелы хранители, люди, и их обидели
Видно так… они покинули обители,
Сейчас они-просто зрители
Как и я они этот взрыв тоже видели!
Эй, кто остался жив? ладонь к сердцу положив
Вспомните не переживших этот взрыв
Лишь пережив агонию, огонь и молнию,
Мы поклоняемся теперь этому безмолвию
Глаза закрыты, но сквозь веки проливается слеза
В смертоносном веке лишь гремит гроза
Мир без бетствий, страх, и теперь только в снах,
А слова отчаяния у всех на устах!!!
Эй!!! Кто остался жив, кто видел это взрыв
Кто ощутил потери, НО, не пошёл на срыв
Кто на краю обрыва встретил конец света
Кто наблюдал как на глазах меняется планета
Как всё вокруг явилось к нам в других тонах
Как из ладоней ветер выдувает прах
Как проникает в тело леденящий страх
Слова отчаяния у всех на устах
Эй!!! Кто остался жив, кто видел это взрыв
Кто ощутил потери, НО, не пошёл на срыв
Кто на краю обрыва встретил конец света
Кто наблюдал как на глазах меняется планета
Как всё вокруг явилось к нам в других тонах
Как из ладоней ветер выдувает прах
Как проникает в тело леденящий страх
Слова отчаяния у всех на устах.
Songtekstvertaling
Er is niemand meer, alleen een paar mensen.,
Verzameld in een handvol die hun eigen bot knaagt,
Ergens vreugde, alleen haat en woede
Op de gezichten-blijvend, de echo van de oorlog nog steeds
Scheuren, breken, kloppen
Als een verdwaalde vogel, en het geluid stopt niet,
Het hamert al jaren.
Het maakt je ongemakkelijk om naar de straten te kijken.,
Precies hoe ze heten.
Ze waren gebroken door de tijd, en bedekt met dik zand!
De hemel heeft zijn naam veranderd in de vlam, hij leeft bij ons
Op mijn knieën viel ik op de planeet met mijn hoofd en Vuisten,
En dat is bedekt met burrows, harde wind-snel, snel
Ze voeden zich op het land, niet praten.,
Alsof ze door gordijnen van de wereld zijn afgesloten.
Genieten van de uitgestrektheid van de hel,
En met mijn eigen kreunen
Grijs haar werd beloond met angst.,
Ik zou graag willen weten of tenminste één van mijn vrienden het overleefd heeft???
Na de oerknal, een meerjaren pauze,
Het lot heeft alles veranderd.
In de Oude man draaide, deze kracht bijna gedood en bijna begraven
Alleen de naam blijft over, al het andere is verrot.
Grave of the living-all and all lost,
Het lijkt op een stapel gevallen bladeren.
Hey!!! Die in leven werd gelaten, die deze explosie zag.
Wie voelde het verlies, maar ging niet naar de inzinking
Wie aan de rand van de klif ontmoette het einde van de wereld
Die de planeet voor hun ogen zag veranderen.
Hoe alles in verschillende kleuren tot ons kwam.
Hoe de wind het stof uit je handen blaast
Hoe komt een koude angst in het lichaam?
Woorden van wanhoop zijn op ieders lippen
Hey!!! Die in leven werd gelaten, die deze explosie zag.
Wie voelde het verlies, maar ging niet naar de inzinking
Wie aan de rand van de klif ontmoette het einde van de wereld
Die de planeet voor hun ogen zag veranderen.
Hoe alles in verschillende kleuren tot ons kwam.
Hoe de wind het stof uit je handen blaast
Hoe komt een koude angst in het lichaam?
Woorden van wanhoop zijn op ieders lippen
Hé, broer. je bent niet alleen, deze explosie zoon.
Ik heb alles gezien... hoe het de ijsschots aanraakte
Gesmolten wreedheid en dood, hadden de diepten bereikt van
Menselijke zielen, en op het moment dat ze werden opgeslokt
Ik dronk van de bloederige zonsondergang de hoop dat ik mijn broers zou ontmoeten
En ik wacht op hen zoals voorheen, aan deze kant van de klif, zijn mijn ogen vervaagd
Dat was het ... je boodschap van wanhoop die me wakker maakte
Waar zijn de anderen??? We waren met zoveel.!!
Is de dodelijke golf bedekt???
Waar waren de hemelen, waarom deden ze hun ogen dicht?
De hemel heeft ons begraven in dit roet!
Als beschermengelen, mensen, en zij werden beledigd
Daar lijkt het wel op... ze verlieten het klooster.,
Nu zijn het slechts toeschouwers.
Net als ik, zagen ze deze explosie ook!
Wie leeft er nog? zijn hand naar zijn hart
Denk aan degenen die deze explosie niet hebben overleefd.
Alleen na het overleven van pijn, vuur en bliksem,
We aanbidden deze stilte nu
De ogen zijn dicht, maar er loopt een scheur door de deksels.
In een dodelijke tijd, alleen een donderstorm dondert
Een wereld zonder reizen, angst, en nu alleen in dromen,
En woorden van wanhoop zijn op ieders lippen!!!
Hey!!! Die in leven werd gelaten, die deze explosie zag.
Wie voelde het verlies, maar ging niet naar de inzinking
Wie aan de rand van de klif ontmoette het einde van de wereld
Die de planeet voor hun ogen zag veranderen.
Hoe alles in verschillende kleuren tot ons kwam.
Hoe de wind het stof uit je handen blaast
Hoe komt een koude angst in het lichaam?
Woorden van wanhoop zijn op ieders lippen
Hey!!! Die in leven werd gelaten, die deze explosie zag.
Wie voelde het verlies, maar ging niet naar de inzinking
Wie aan de rand van de klif ontmoette het einde van de wereld
Die de planeet voor hun ogen zag veranderen.
Hoe alles in verschillende kleuren tot ons kwam.
Hoe de wind het stof uit je handen blaast
Hoe komt een koude angst in het lichaam?
Woorden van wanhoop zijn op ieders lippen.