Зимовье зверей — По дантевским местам songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "По дантевским местам" van Зимовье зверей.
Songteksten
Вначале было слово — и слово было Я.
Потом пришли сомнения и головная боль.
Тяжелые ступени, холодная скамья
И тихая война с самим собой.
Водил меня Вергилий по дантевским местам. -
Сырые катакомбы, крысиные углы…
Подглядывал Меркурий — из туч да по кустам,
Шептал проклятья и считал стволы.
Он говорил мне: «Hе уходи!»
Он говорил мне: «Hе улетай!»
Он говорил мне: «Слушай, отдай
Свою душу в залог!»
Он предлагал мне долгую жизнь,
Он уповал на утраченный Рай
И обещал мне в этом Аду
Жилой уголок.
Потом настало чувство — и чувство было Ты.
Ложь стала бесполезней, а боль — еще больней.
Вольтеровы цветочки, бодлеровы цветы,
И черный дым — от кроны до корней.
Hе требовал поэта на жертву Дионис.
Года летели клином, недели шли свиньей.
Кумиры разлетались, как падаль, пузом вниз.
И каждый бог нашептывал свое.
Один говорил мне: «Иди и смотри»,
Другой говорил: «Сиди и кури»,
А третий пускал по воде пузыри,
Когда я жал на весло.
Один предлагал мне хлеб и вино,
Другой намекал на петлю и окно,
А третий — тот требовал выбрать одно:
Добро или зло!
Hо тут случилось чудо — и чудо было Мы.
И я послал подальше всю эту божью рать.
Я взял одно мгновенье у вечности взаймы —
Я знаю, чем придется отдавать!
Измена на измене — мир прет своим путем.
Предвзятое как данность и целое как часть.
И Рай теперь потерян и Ад не обретен —
Все только здесь и именно сейчас!
Songtekstvertaling
Eerst was er het woord ... en het woord was ik.
Toen kwamen de twijfels en de hoofdpijn.
Zware trappen, koude bank
En een rustige oorlog met jezelf.
Virgil nam me mee naar Dante. -
Ruwe catacomben, rattenhoeken…
Mercurius gluurde uit de wolken en door de struiken.,
Hij fluisterde vloeken en telde vaten.
Hij zei: Ga niet weg."
Hij zei: "vlieg niet weg!"
Hij zei: "Luister, geef het terug.
Je ziel als een belofte!"
Hij bood me een lang leven aan.,
Hij hoopte op een verloren paradijs.
En beloofde me in deze hel
Woonwijk.
Toen kwam het gevoel — en het gevoel was jij.
De leugens werden nuttiger en de pijn werd nog pijnlijker.
Voltaire 's bloemen, Baudelaire' s bloemen,
En zwarte rook van de kroon tot de wortels.
Dionysus eiste geen dichter voor het offer.
De jaren vlogen als een wig, de weken gingen als een varken.
Idolen vlogen als aaseters, buik naar beneden.
En iedere God fluisterde zijn eigen verhaal.
Een zei: "ga kijken.»,
Een ander zei: "Ga zitten en rook",
En de derde blies bubbels in het water.,
Toen ik aan de roeispaan trok.
Eén bood me brood en wijn.,
Een ander hints op een lus en een venster,
En de derde-die eiste er een te kiezen:
Goed of slecht!
Maar toen gebeurde er een wonder — en het wonder waren wij.
En ik stuurde alle mannen van God weg.
Ik leende een moment uit de eeuwigheid. —
Ik weet wat ik moet geven.
Verraad op verraad, de wereld gaat zijn eigen weg.
De bevooroordeelde als een gegeven en het geheel als een deel.
En de hemel is nu verloren en de hel is niet gevonden —
Alles is hier en nu!