Зимовье зверей — Изверги songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Изверги" van Зимовье зверей.
Songteksten
Я никогда не ездил в скорых поездах,
Не убегал, не догонял, лишь иногда — бежал по кругу.
Во мне однажды ночью поселился страх,
Осел внутри меня смолой и на безрыбье стал мне другом.
Он рисовал мне небо в уголке окна,
И в карту мира превращал обойные разводы,
Но я-то знал, что та волшебная страна
Лежала рядом за стеной, на расстоянии свободы.
Когда от страха был бы толк,
Я перегрыз бы поводок
И разорвал ошейник,
Но положенье таково,
Что не придут на Рождество
Ни мама, ни волшебник.
Как я завидовал бездомным и босым,
Мечтал о дальних поездах, о тех, что вырвут вон из круга.
Но мой упрямый страх косился на часы
И уходил не дальше снов — на расстояние испуга.
Страх заполнян меня и дом,
Страх укрывал меня зонтом —
И никуда не деться.
Маячит небо вдалеке,
Но на коротком поводке
Не убежать из детства.
Высверки, высверки вдоль реки —
Истории под мостами.
Из дому, из дому убеги —
Зовут одиноких стаи.
Искорки, искорки из руки —
Закуривай, малолетки!
Изверги, изверги, как зверьки —
Им невыносимо в клетке.
Мы так сроднились, что не разделить на два,
А страх пытался стать сильней, заткнуть меня за пояс.
Но этой ночью обошлось без волшебства,
И страх, шагнув вперед меня, попал под самый скорый поезд.
Тот поезд мчал на всех парах,
И уходил из сердца страх,
Из пяток, из печенок.
А я, преследуя его,
Не мог понять лишь одного:
Я пес или волченок?
Высверки, высверки вдоль реки —
Истерики под мостами.
Из дому, из дому убеги —
Зовут одиноких стаи.
Искорки, искорки из руки —
Закуривай, малолетки!
Изверги, изверги, как зверьки —
Им невыносимо в клетке.
Я никогда не ездил в скорых поездах…
Songtekstvertaling
Ik heb nog nooit in een snelle trein gezeten.,
Ik liep niet weg, ik haalde het niet in, maar soms rende ik in een cirkel.
Ik was op een avond bang.,
De ezel in mijn hars en bezrybe werd een vriend.
Hij tekende de hemel voor me in de hoek van het raam.,
En Hij veranderde behang vlekken in een kaart van de wereld,
Maar ik wist dat het een sprookjesland was.
Ze lag naast me achter de muur, op een afstand van vrijheid.
Wanneer angst nuttig zou zijn geweest,
Ik zou door de riem hebben gekauwd.
En de kraag scheurde.,
Maar de situatie is als volgt:,
Dat ze niet naar Kerstmis komen
Noch mijn moeder, noch de tovenaar.
Hoe ik benijdde de daklozen en de blote voeten,
Ik droomde van langeafstandstreinen die me uit de cirkel zouden halen.
Maar mijn koppige angst schudde aan de klok.
En ging niet verder dan dromen — tot de afstand van angst.
Angst vervult mij en het huis,
Angst bedekte me met een paraplu. —
En er is geen ontsnapping mogelijk.
De hemel zweeft in de verte,
Maar aan een korte leiband
Niet om weg te lopen van de kindertijd.
Uitlijningen, uitlijningen langs de rivier —
Geschiedenis onder de bruggen.
Van thuis, van thuis wegrennen —
De naam van de Lone packs.
Vonken, vonken, —
Licht op, jongelui.
Duivels, duivels, als beesten. —
Ze kunnen er niet tegen om in een kooi te zitten.
We zijn zo dichtbij dat we het niet in tweeën kunnen verdelen.,
En de angst probeerde sterker te worden, om me onder mijn riem te steken.
Maar deze nacht was er geen magie,
En angst werd geraakt door de snelste trein.
Die trein reed op volle snelheid.,
En de angst ging uit mijn hart,
Van hakken, van de lever.
En ik achtervolgde hem.,
Het enige wat ik niet kon begrijpen was:
Ben ik een hond of een Welp?
Uitlijningen, uitlijningen langs de rivier —
Hysterie onder de bruggen.
Van thuis, van thuis wegrennen —
De naam van de Lone packs.
Vonken, vonken, —
Licht op, jongelui.
Duivels, duivels, als beesten. —
Ze kunnen er niet tegen om in een kooi te zitten.
Ik heb nog nooit in een snelle trein gezeten.…