Зимовье зверей — Довоенный билет songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Довоенный билет" van Зимовье зверей.
Songteksten
Нам война обещает, что долгою будет дорога,
Старит девичьи лица, коптит паровозные лбы.
Кто-то ходит под Богом, а кто-то уходит от Бога,
Но никто не уйдёт от единой солдатской судьбы.
Я б военный билет променял на билет довоенный,
Выпил времени море и сушей вернулся б назад…
Но как гомон вокзальный сливается с гулом вселенной,
Так и я прирастаю к войне — у тебя на глазах.
Нас взрывная волна раскидала флажками по карте,
И не всем суждено уцелеть, дотянуть до погон.
Одному уготовано место во братском плацкарте,
А другому судьбой забронирован спальный вагон.
Я б военный билет променял бы на послевоенный,
Всё б отдал, что имею — сто грамм и солдатский паёк…
Но как личные судьбы впадают в поток поколенный,
В эту общую чашу вливается горе моё.
Все посмертно равны — патриоты и космополиты;
Дезертиров у времени нет: поезд мчит до конца.
По сосудам земли все мы массой единой разлиты,
Тащим к дырам планеты свои кровяные тельца.
Я б военный билет сдал обратно в дорожную кассу,
Обменял бы на память идущие в сердце бои…
Но солдат безымянный с пробитой звездою на каске
В незакрытых глазах прячет званье и имя — мои.
Songtekstvertaling
De oorlog belooft ons dat de weg lang zal zijn.,
Het veroudert de gezichten van meisjes, rookt voorhoofden van locomotieven.
Sommigen lopen onder God en anderen lopen weg van God.,
Maar niemand zal ontsnappen aan het lot van één soldaat.
Ik zou een militair ticket ruilen voor een vooroorlogskaartje.,
Dronk tijd zee en land keerde terug het komt terug…
Maar hoe versmelt het kabaal van het station met het gezoem van het universum?,
Dat is hoe ik opgroeide tot oorlog, waar jij bij bent.
De Golf verstrooide ons als vlaggen op de kaart.,
En niet iedereen is voorbestemd om te overleven, om de epauletten te bereiken.
Men heeft een plaats in de broederlijke parade grond,
En een ander lot reserveerde een slaapwagen.
Ik zou een militair ticket ruilen voor na de oorlog.,
Ik zou alles geven wat ik heb — honderd gram en een soldatenrantsoen…
Maar persoonlijk lot valt in de stroom van generaties,
In deze Beker schonk ik mijn verdriet uit.
Alle zijn postuum gelijk-patriotten en cosmopolitans;
Er is geen tijd voor deserteurs: de trein rent naar het einde.
In de vaten van de aarde zijn we allemaal één massa gegoten.,
We slepen onze bloedcellen naar de gaten van de planeet.
Ik zou het militaire ticket teruggeven aan het wegkaartje kantoor.,
Geruild zou herinneringen die in het hart van de strijd renden…
Maar een naamloze soldaat met een gebroken ster op zijn helm
In de open ogen verbergt men de naam en de naam, de mijne.