Zero Assoluto — All'Improvviso songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "All'Improvviso" van Zero Assoluto.
Songteksten
All’improvviso le scale
che portano indietro
non sono più basse di quelle che vedi
non c'è una ragione
per fare rumore
sperando di andarcene in punta di piedi
di cosa son fatte
le nostre paure
di grandi incertezze
di grandi segreti
e luci nel cielo
e vecchie soffitte
di compiti in classe
di giorni migliori.
All’improvviso gli accenti cadono,
finisce il caffè
le tende che filtrano vita,
un’ombra sul viso, un grido di guerra
tifiamo da sempre la stessa partita
un filo ci unisce
il fiato si spezza
non basta una mano
uno schiocco di dita
ma dimmelo adesso
se è giusto o sbagliato
qui non c'è nessuno che dice «è finita»
Non dimenticherò
forse mi mancherai
sai che a volte un addio
è solo un ciao.
Mi preparo così
a chiederti come stai
con un filo di voce ti dico ciao
Scrivo seguendo le righe
un foglio di carta ed un nuovo vestito
ancora in ritardo
la musica in cuffia
si mischia nel freddo di questa mattina
un piede è un passo
diventa poi viaggio
il tempo che sputa minuti all’indietro
il cuore somiglia ad un mappamondo
che gira da fermo
Non dimenticherò
forse mi mancherai
sai che a volte un addio è solo un ciao
Mi preparo così
a chiederti come stai
con un filo di voce ti dico ciao
ma il mio fiato si rompe, amore, ciao
All’improvviso sei sveglio
si accende la luce
rimane il ricordo di scene confuse
e quel che era ieri
con tutti i pensieri
se ne è andato via.
All’improvviso sei sveglio
si accende la luce
rimane il ricordo di scene confuse
e quel che era ieri
con tutti i pensieri
se ne è andato via.
Non dimenticherò.
sai che a volte un addio è solo un ciao
mi preparo così
a chiederti come stai
con un filo di voce ti dico ciao
ma la voce tradisce, amore, ciao.
(Grazie a Martina per questo testo)
Songtekstvertaling
Plotseling de trap
dat brengt terug
ze zijn niet lager dan je ziet.
er is geen reden
om lawaai te maken
hopend om op zijn tenen weg te lopen
waar zijn ze van gemaakt?
onze angsten
van grote onzekerheden
van grote geheimen
en lichten in de lucht
en oude Attica
lijst van taken in de klas
betere dagen.
Plotseling vallen de accenten.,
koffie eindigt
gordijnen die leven filteren,
een schaduw op het gezicht, een schreeuw van oorlog
we hebben altijd hetzelfde spel gespeeld.
een draad verenigt ons
de adem breekt
Eén hand is niet genoeg.
een knip van je vingers
maar vertel het me nu.
of het nu goed of fout is
er is hier niemand die zegt: "het is voorbij.»
Ik zal het niet vergeten.
misschien zal ik je missen.
Weet je dat soms een afscheid
het is gewoon een Hallo.
Ik bereid me zo voor.
ik vraag me af hoe het met je gaat.
met een draad van stem zeg ik hallo
Ik schrijf volgens de regels
een vel papier en een nieuwe jurk
nog steeds te laat.
muziek in koptelefoons
het vermengt zich in de kou van vanmorgen
Eén voet is één stap.
het wordt dan reis
tijdspugend minuten achterstevoren
het hart ziet eruit als een wereldkaart
draaien van een stilstand
Ik zal het niet vergeten.
misschien zal ik je missen.
Weet je, soms is een afscheid gewoon een Hallo
Ik bereid me zo voor.
ik vraag me af hoe het met je gaat.
met een draad van stem zeg ik hallo
maar mijn adem breekt, liefje, Hallo
Plotseling ben je wakker.
licht gaat aan
blijft de herinnering aan verwarde scènes
en wat het gisteren was
met alle gedachten
hij is weg.
Plotseling ben je wakker.
licht gaat aan
blijft de herinnering aan verwarde scènes
en wat het gisteren was
met alle gedachten
hij is weg.
Ik zal het niet vergeten.
Weet je, soms is een afscheid gewoon een Hallo
Ik bereid me zo voor.
ik vraag me af hoe het met je gaat.
met een draad van stem zeg ik hallo
maar de stem verraadt, liefje, Hallo.
(Dank aan Martina voor deze tekst)