Zero — 8 Below Zero songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "8 Below Zero" van Zero.
Songteksten
Fifth and MacDougal, crossing the street
Last rose of summer I happen (ed) to meet
She greeted my face with the back of her hand
I checked it for blood, made no reprimand
It’s been a long time, I said casually
She said June 21st, 1983
In a voice with inflections heard in my dreams
A long time ago, not so long as it seems…
«I'll buy you some coffee,» I said «Come inside
Tell me who’s living, tell me who’s died
Whatever happened-- what was his name?»
Like all of the rest, he went back where he came
Eight below zero, too cold to snow
Eight below zero, nowhere to go
Eight below zero, face to the wind
It must have been written I’d see you again
I asked how it happened she still remained
She laughed without humor, «I'd ask you the same
You climbed up the ladder, stepped off the top
You never were someone who knew when to stop.»
«I'll stop when I’m buried,» I said in reply
And ordered two pieces of blueberry pie
She picked out the berries, neglected the crust
«Like you,» she said, «I never knew who to trust»
We never knew when, we never knew how
Never got cheated, and look at us now
You’ve got protection, your gamble paid off
But the fact you came back shows it wasn’t enough
It’s eight below zero, too cold to snow
Catching her drift, I made motions to go
But she stuck out her foot. My balance collapsed
Fell to my knees with my head in her lap
I made up my mind to leave it right there
Rightly or wrongly, I didn’t much care
Familiar perfume from the lap of her dress
Kingdoms have fallen defending much less
Songtekstvertaling
Fifth en MacDougal steken de straat over
Laatste roos van de zomer
Ze begroette mijn gezicht met de achterkant van haar hand.
Ik controleerde het op bloed, maakte geen berisping
Het is lang geleden, zei ik terloops.
Ze zei 21 juni 1983.
In een stem met verbuigingen gehoord in mijn dromen
Lang geleden, niet zo lang als het lijkt. …
"Ik trakteer je op koffie, "zei ik," kom binnen.
Vertel me wie er leeft, vertel me wie er gestorven is.
Wat is er gebeurd... wat was zijn naam?»
Net als de rest ging hij terug naar waar hij kwam.
Acht onder nul, te koud om te sneeuwen.
Acht onder nul, je kunt nergens heen.
Acht onder nul, gezicht naar de wind
Het moet geschreven zijn dat ik je weer zou zien.
Ik vroeg hoe het gebeurde. ze bleef nog steeds.
Ze lachte zonder humor.
Je klom de ladder op, stapte van de top.
Je was nooit iemand die wist wanneer te stoppen.»
"Ik zal stoppen als ik begraven ben," zei ik in antwoord
En bestelde twee stukken bosbessentaart.
Ze koos de bessen, verwaarloosde de korst.
"Zoals jij," zei ze, " ik wist nooit wie ik kon vertrouwen»
We wisten nooit wanneer, we wisten nooit hoe
Nooit bedrogen, en kijk ons nu eens.
Je hebt bescherming, je gok heeft zijn vruchten afgeworpen.
Maar het feit dat je terugkwam toont aan dat het niet genoeg was.
Het is acht onder nul, te koud om te sneeuwen.
Ik begrijp haar, Ik heb moties gemaakt om te gaan.
Maar ze stak haar voet uit. Mijn balans stortte in.
Viel op mijn knieën met mijn hoofd in haar schoot
Ik heb besloten het daar te laten.
Terecht of ten onrechte, het maakte me niet veel uit.
Bekende parfum uit de schoot van haar jurk.
Koninkrijken zijn gevallen en verdedigen veel minder.