Zenet — Amaneció Sin Querer songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Amaneció Sin Querer" van Zenet.
Songteksten
Amaneció sin querer
Y con la luz fuimos dos sombras
Amaneció sin querer
Y con la luz lo vimos claro
Pronto nos dio la hora
Pronto se hizo temprano
Pronto quedaron todas las calles
Cuesta abajo
Se apagaron las farolas
Que alumbraron nuestros pasos
Partió la noche
Y el horizonte se quedó en tierra
Partió la noche
Y el sol borro el brilllo de las estrellas
Amaneció si querer
Y no nos dio tiempo a otra ronda
Amaneció sin querer
Murió la flor
Prendió su aroma
Rompió la aurora el hechizo
Rodó la luna redonda
Éramos nosotros mismos
Vistiendo la misma ropa
Eramos nosotros mismos
Pero la luz ya era otra
Rompió la aurora el hechizo
Rodó la luna redonda
Éramos nosotros mismos
Vistiendo la misma ropa
Éramos nosotros mismos
Pero la luz ya era otra
Partió la noche
Y el horizonte se quedó en tierra
Partió la noche
Y el sol borro el brillo de las estrellas
Amaneció sin querer
Y con la luz fuimos dos sombras
Éramos nosotros mismos
Vistiendo la misma ropa
Éramos nosotros mismos
Pero la luz
Ya era otra
Songtekstvertaling
Het drong onopzettelijk aan.
En met het licht waren we twee schaduwen
Het drong onopzettelijk aan.
En met het licht zagen we het duidelijk
Al snel gaf hij ons de tijd.
Al snel werd het vroeg.
Al snel waren alle straten over.
Afdaling
De straatlantaarns gingen uit.
Dat verlichtte onze stappen
De nacht verlaten
En de horizon bleef op de grond liggen.
De nacht verlaten
En de zon verdooft de gloed van de sterren
Het drong tot je door als je wilt
En het gaf ons geen tijd voor nog een rondje.
Het drong onopzettelijk aan.
De bloem is dood.
Het ontbrandde zijn geur.
Verbrak de aurora spreuk
Rolde de ronde maan
We waren onszelf.
Hij draagt dezelfde kleren.
We waren onszelf.
Maar het licht was al een ander.
Verbrak de aurora spreuk
Rolde de ronde maan
We waren onszelf.
Hij draagt dezelfde kleren.
We waren onszelf.
Maar het licht was al een ander.
De nacht verlaten
En de horizon bleef op de grond liggen.
De nacht verlaten
En de zon verdooft de helderheid van de sterren
Het drong onopzettelijk aan.
En met het licht waren we twee schaduwen
We waren onszelf.
Hij draagt dezelfde kleren.
We waren onszelf.
Maar het licht
Het was een andere.