Zebda — Tombés des nues songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tombés des nues" van Zebda.
Songteksten
Je suis venu, mais je suis pas venu tu penses
M’entendre dire «sois le bienvenu»
Mais l’estomac qui a besoin d’essence
Dit «qu'est-ce qu’il y a aujourd’hui au menu?»
Pas les pieds nus mais la tête dans les nuages
Le cœur au chaud et sans faire semblant
Y’avait pas de quoi en faire un fromage
Au pays du Mont-Blanc
Refrain bis
Sans bruit, sandwichs sans rire et sans dîner
Sans faute, sans doute et même sans l’idée
Qu’on est jamais invité quand on est
Sans thune, sandales ou même sans papiers.
Je suis venu, mais je suis pas venu tu penses
Pour le soleil ou le bord de la mer
Parce que bronzé je l'étais de naissance
Et puis je ne connaissais pas l’hiver
J’avais les pieds nus, la tête dans les nuages
Le cœur au chaud, et je faisais semblant
D'être celui qui était de passage
Au pays du Mont-Blanc.
Refrain bis
Je suis venu et j’ai caressé des vignes
Et comment dire? J’attendais le raisin
Mais de ces fruits, je n’ai vu que les lignes
Paraît qu’ici on ne boit que du vin.
Je suis venu et je ne savais pas encore
Qu’ici on avait peur de ses voisins
Et de toutes les maisons, je n’ai vu que des stores
Qui m’ont jamais dit «allez viens»
Je suis venu c'était pas au clair de la lune
M’entendre dire: «Va chercher ton or»
Non ! J'étais pas venu pour faire fortune
A l’aventure, habillé en peau de castor
Mon visage est une page qu’on n’arrache pas
Je sais que je serai surtout pas
Refrain bis
Je suis venu, mais je suis pas venu tu penses
M’entendre dire «sois le bienvenu»
Mais l’estomac qui a besoin d’essence
Dit «qu'est-ce qu’il y a aujourd’hui au menu»
J’suis venu mais je le dis avec quel air
Qu’on me reçut à reculons
On peut pas dire, on peut pas dire cher Léon
Que ce soit sur un air d’accordéon.
Mon visage est une page qu’on n’arrache pas
Je sais que je serai surtout pas
Refrain bis
Songtekstvertaling
Ik kwam, maar ik kwam niet.
Hoor me zeggen " welkom»
Maar de maag die benzine nodig heeft
Wat staat er vandaag op het menu?»
Niet blootsvoets, maar hoofd in de wolken.
Het hart warm en zonder te doen alsof
Er was niets om er kaas van te maken.
In het land van de Mont-Blanc
Refrein bis
Geen lawaai, broodjes zonder gelach en zonder eten.
Zonder te falen, zonder twijfel en zelfs zonder het idee
Dat we nooit worden uitgenodigd als we
Zonder Duin, sandalen of zelfs zonder papieren.
Ik kwam, maar ik kwam niet.
Voor de zon of de kust
Omdat ik gebruind was vanaf mijn geboorte.
En toen wist ik de winter niet
Ik had mijn blote voeten, mijn hoofd in de wolken
Mijn hart was warm en ik deed alsof
Om degene te zijn die voorbij kwam.
In het land van de Mont-Blanc.
Refrein bis
Ik kwam en streelde wijnstokken
En hoe zeg je dat? Ik wachtte op de druif.
Maar van deze vruchten zag ik alleen de lijnen
Ik hoor dat we hier alleen wijn drinken.
Ik kwam en ik wist het nog niet.
Dat we hier bang waren voor onze buren.
En van alle huizen zag ik alleen blinds
Die me nooit vertelde " kom op»
Ik kwam het was niet in het maanlicht
Hoor me zeggen, " ga je goud halen»
Nee ! Ik was hier niet om een fortuin te verdienen.
Op het avontuur, gekleed in beverhuid
Mijn gezicht is een pagina die je er niet afrukt.
Ik weet dat ik dat niet zal zijn.
Refrein bis
Ik kwam, maar ik kwam niet.
Hoor me zeggen " welkom»
Maar de maag die benzine nodig heeft
Zegt " wat staat er vandaag op het menu»
Ik kwam maar ik zeg het met welke lucht
Dat ik achterstevoren werd ontvangen
We kunnen niet zeggen, We kunnen niet zeggen Lieve Leon
Laat het op accordeonlucht zijn.
Mijn gezicht is een pagina die je er niet afrukt.
Ik weet dat ik dat niet zal zijn.
Refrein bis