Zé Ramalho — Beira Mar songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Beira Mar" van Zé Ramalho.
Songteksten
Eu entendo a noite como um oceano
Que banha de sombras o mundo de sol
Aurora que luta por um arrebol
De cores vibrantes e ar soberano
Um olho que mira nunca o engano
Durante o instante que vou contemplar
Além, muito além onde quero chegar
Caindo a noite me lanço no mundo
Além do limite do vale profundo
Que sempre começa na beira do mar
Ói, na beira do mar
Ói, por dentro das águas há quadros e sonhos
E coisas que sonham o mundo dos vivos
Há peixes milagrosos, insetos nocivos
Paisagens abertas, desertos medonhos
Léguas cansativas, caminhos tristonhos
Que fazem o homem se desenganar
Há peixes que lutam para se salvar
Daqueles que caçam em mar revoltoso
E outros que devoram com gênio assombroso
As vidas que caem na beira do mar
Ói, na beira do mar
E até que a morte eu sinta chegando
Prossigo cantando, beijando o espaço
Além do cabelo que desembaraço
Invoco as águas a vir inundando
Pessoas e coisas que vão arrastando
Do meu pensamento já podem lavar
No peixe de asas eu quero voar
Sair do oceano de tez poluída
Cantar um galope fechando a ferida
Que só cicatriza na beira do mar
Ói, na beira do mar
Songtekstvertaling
Ik begrijp de nacht als een oceaan
Wat latten van schaduwen de wereld van de zon
Aurora Vecht voor een uitbarsting.
Levendige kleuren en soevereine lucht
Een oog dat nooit kijkt naar misleiding
Op het moment dat Ik zal overwegen
Verder dan waar ik wil
Vallen de nacht Ik gooi mezelf in de wereld
Voorbij de grens van de diepe vallei
Dat begint altijd aan Zee.
Hé, bij de zee.
OI, in het water zijn foto ' s en dromen
En dingen die de wereld van de levenden dromen
Er zijn wondervissen, schadelijke insecten
Open landschappen, afgrijselijke woestijnen
Vermoeiende leagues, trieste paden
Waardoor de mens zich losmaakt.
Er zijn vissen die vechten om zichzelf te redden.
Van hen die in de ruwe zee jagen
En anderen die verslinden met een geweldig Genie.
De levens die op de kust vallen
Hé, bij de zee.
En tot de dood Ik voel komen
Ik ga door met zingen, de ruimte kussen
Naast het ontwarren van het haar
Ik roep het water aan dat overstroomt.
Mensen en dingen die gaan slepen
Uit mijn gedachten kan ik me al wassen
Op de vis van vleugels wil ik vliegen
Ga uit de oceaan van vervuilde teint
Zing een galop die de wond sluit
Dat alleen geneest aan de kust
Hé, bij de zee.