Yves Montand — Une demoiselle sur une balançoire songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Une demoiselle sur une balançoire" van Yves Montand.

Songteksten

Un' demoisell' sur un' balançoire
Se balançait à la fête un dimanche
Elle était belle et l’on pouvait voir
Ses jambes blanches sous son jupon noir…
Le marchand lui criait: «Voulez-vous vous asseoir?
Descendez, descendez, c’est assez pour ce soir,
Si vous restez debout
Vous allez vous casser le cou!»
Mais la demoisell' sur la balançoire
Riait, riait et montait de plus belle
Elle était belle et l’on pouvait croir'
Qu’ell' s’envolait pour toujours dans le ciel
Mais c'était défendu
Elle est redescendue
Quand elle est descendue
Moi j'étais tout ému
Je lui ai dit: «Mad'moiselle
J’ai cru que vous aviez des ailes!»
On est allés au tir,
Aux ch’vaux d’bois, aux nougats
Au cirque, à la femm' tronc
Mais ça n’l’amusait pas…
Ell' m’a dit: «Je vous remercie
Je préfèr' retourner là-bas…»
Et voilà qu’ell' m’a laissé
Pour aller s’balancer
Un' demoisell' sur un' balançoire
Se balançait à la fête un dimanche
Elle était belle et l’on pouvait voir
Ses jambes blanches sous son jupon noir…
Quand elle est descendue,
Toujours aussi ému
Je lui ai proposé: «Voulez-vous m'épouser?»
A la mairie du douzième
J’ai dit oui, elle de mêm'
Je l’ai prise par le nez
Par le cou, par le bras
J’l’avais tout contre moi
Mais ça n’l’amusait pas
Ell' m’a dit: «J'vous remercie
Je préfèr' retourner là-bas…»
Et voilà qu’ell' m’a laissé
Pour aller s’balancer! …

Songtekstvertaling

Een 'demoisell' op een schommel
Swingende op het feest op een zondag
Ze was mooi en je kon zien
Haar witte benen onder haar zwarte petticoat…
De koopman riep: "wilt u gaan zitten?
Ga liggen, ga liggen, dat is genoeg voor vanavond.,
Als je staat
Je breekt je nek nog.»
Maar de demoisell op de schommel
Lachte, lachte en klom mooier
Ze was mooi en je kon het geloven.
Dat ze voor altijd in de lucht vloog
Maar het was verboden.
Ze is weer neer.
Toen ze naar beneden kwam
Ik was helemaal ontroerd.
Ik zei:
Ik dacht dat je vleugels had.»
We gingen naar de schietpartij.,
Naar Ch 'Vaux d' bois, naar nogats
Bij het circus, bij de vrouwelijke kofferbak.
Maar het amuseerde hem niet.…
Ze zei: "dank je.
Ik ga liever terug.…»
En hier liet hij me achter.
Om te gaan swingen
Een 'demoisell' op een schommel
Swingende op het feest op een zondag
Ze was mooi en je kon zien
Haar witte benen onder haar zwarte petticoat…
Toen ze naar beneden kwam,
Nog steeds zo ontroerd.
Ik vroeg hem: "wil je met me trouwen?»
In het stadhuis van de twaalfde
Ik zei ja, dat deed ze.
Ik pakte het bij de neus
Bij de nek, bij de arm
Ik had het allemaal tegen me.
Maar het amuseerde hem niet.
Ze zei: "dank je.
Ik ga liever terug.…»
En hier liet hij me achter.
Om te gaan swingen! …