Yves Montand — L'addition songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'addition" van Yves Montand.
Songteksten
Des jours heureux, une colombe
Des soirs qui tombent, un regard bleu
Plus un sanglot, plus un violon
La vie et tout ce temps cassé
Que l' on appelle le passé
Plus l' avenir en dix leçons
De nos prophètes bénévoles
Plus une bombe sur une école
Et les oiseaux qui chantent après
L' avion ne l' a pas fait exprès
Plus les amis dans la maison
Moins ceux qui pour toujours s' en vont
Les enfants sont déjà devant
Ôté de nous, ôté de moi
Il ne nous reste pas beaucoup
Plus les combats, le c ur qui bat
Les défaites souvent secrètes
Et tous les doutes qu' on redoute
Mas quand on a perdu le nôtre
Il y a encore l' espoir des autres
Multiplié par les idées
Divisé par tous les mots d' ordre
Certains finissent par confondre
Certains ne peuvent pas répondre
Bouche sans cri au bout d' une corde
Et plus la pluie et le bon temps
Et l' herbe qui pousse entre-temps
Plus tous les désobéissants
Qui ne veulent plus se mettre en rang
Les enfants sont déjà devant
Moins ceux qui sont encore à naître
Plus l' inconnu dans la fenêtre
Et plus l' amour de quelques-uns
Et plus ou moins de quelques-unes
Je pose tout, je retiens une
Égale…
Égale un homme en équilibre
Sur trois vers
De Prévert
Mais ce sont des vers libres
Songtekstvertaling
Happy days, a dove
Falling nights, a blue look
Plus een sob, plus een viool
Leven en al die tijd gebroken
Wat men het verleden noemt
Meer toekomst in tien lessen
Van onze vrijwillige profeten
Meer een bom op een school.
En de vogels die daarna zingen
Het vliegtuig deed het niet expres.
Meer vrienden in het huis
Minder degenen die voor altijd weggaan.
Kinderen staan al voor
Weg van ons, weg van mij
We hebben niet veel meer over.
Hoe meer gevechten, het kloppende hart
Vaak geheime nederlagen
En alle twijfels die we vrezen
Maar toen we de onze verloren
Er is nog hoop op anderen.
Vermenigvuldigd met ideeën
Gedeeld door alle slogans
Sommige eindigen verwarrend
Sommigen kunnen niet antwoorden
Mond zonder te schreeuwen aan het einde van een touw
En meer regen en goed weer
En het gras dat ondertussen groeit
Meer de ongehoorzame.
Die niet langer in de rij willen staan
Kinderen staan al voor
Zonder degenen die nog zullen worden geboren
Meer het onbekende in het venster
En meer liefde van een paar
En min of meer een paar
Ik zet alles, Ik hou er een vast.
Gelijkmatig…
Gelijk een man in balans
Op drie verzen
Van Duikers
Maar dit zijn duidelijke teekens.