Yves Montand — Barbara songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Barbara" van Yves Montand.

Songteksten

Rappelle-toi Barbara
Il pleuvait sans cesse sur Brest ce jour-là
Et tu marchais souriante
Épanouie ravie ruisselante
Sous la pluie
Rappelle-toi Barbara
Il pleuvait sans cesse sur Brest
Et je t’ai croisée rue de Siam
Tu souriais
Et moi je souriais de même
Rappelle-toi Barbara
Toi que je ne connaissais pas
Toi qui ne me connaissais pas
Rappelle-toi
Rappelle-toi quand même ce jour-là
N’oublie pas
Un homme sous un porche s’abritait
Et il a crié ton nom
Barbara
Et tu as couru vers lui sous la pluie
Ruisselante ravie épanouie
Et tu t’es jetée dans ses bras
Rappelle-toi cela Barbara
Et ne m’en veux pas si je te tutoie
Je dis tu à tous ceux que j’aime
Même si je ne les ai vus qu’une seule fois
Je dis tu à tous ceux qui s’aiment
Même si je ne les connais pas
Rappelle-toi Barbara
N’oublie pas
Cette pluie sur la mer
Sur ton visage heureux
Sur cette ville heureuse
Cette pluie sur la mer
Sur l’arsenal
Sur le bateau d’Ouessant
Oh Barbara
Quelle connerie la guerre
Qu’es-tu devenue maintenant
Sous cette pluie de fer
De feu d’acier de sang
Et celui qui te serrait dans ses bras
Amoureusement
Est-il mort disparu ou bien encore vivant
Oh Barbara
Il pleut sans cesse sur Brest
Comme il pleuvait avant
Mais ce n’est plus pareil et tout est abîmé
C’est une pluie de deuil terrible et désolée
Ce n’est même plus l’orage
De fer d’acier de sang
Tout simplement des nuages
Qui crèvent comme des chiens
Des chiens qui disparaissent
Au fil de l’eau sur Brest
Et vont pourrir au loin
Au loin très loin de Brest
Dont il ne reste rien

Songtekstvertaling

Denk Aan Barbara.
Het regende constant op Brest die dag.
En je liep glimlachend.
Bloeiende, geteisterde druiper
In de regen
Denk Aan Barbara.
Het regende constant op Brest.
En ik ontmoette je op Siam Street.
Je lachte.
En ik lachte op dezelfde manier
Denk Aan Barbara.
Jij wist ik niet
Jij die me niet kende.
Herinneren
Herinner je die dag toch nog?
Vergeet niet
Een man onder een veranda zocht onderdak.
En hij riep je naam
Barbara
En je rende naar hem toe in de regen
Druipend gelukkig bloeien
En je gooide jezelf in zijn armen
Onthoud dat, Barbara.
En geef mij niet de schuld als ik met je praat.
Ik vertel je aan iedereen waar ik van hou
Ook al heb ik ze maar één keer gezien.
Ik vertel je aan iedereen die van elkaar houdt
Ook al ken ik ze niet.
Denk Aan Barbara.
Vergeet niet
Deze regen op zee
Op je blije gezicht
Over deze gelukkige stad
Deze regen op zee
Over het arsenaal
Op de boot van Ouessant
Oh Barbara
Wat een onzin oorlog.
Wat ben je nu geworden?
In deze regen van ijzer
Blood steel fire
En degene die je omhelsde
Liefdevol
Is hij vermist of leeft hij nog?
Oh Barbara
Het regent constant op Brest.
Zoals het eerder regende.
Maar het is niet hetzelfde en alles is beschadigd
Het is een vreselijke en troosteloze regen van rouw.
Het is niet eens meer de storm.
Bloedstaal ijzer
Gewoon wolken
Die sterven als honden
Honden die verdwijnen
Over het water op Brest
En zal wegrotten.
In de verte ver van Brest
Waarvan er niets meer over is.