Yves Jamait — La cinquantaine songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La cinquantaine" van Yves Jamait.
Songteksten
Deux fois et d'mi vingt ans, si c'est la mer à boire
Je veux la boire versée dans des chopes d'amour
Je veux tisser de joies le fil du temps qui court
Pour faire la fête à ma mémoire
Si j'ai le cœur rompu, c'est par goût du partage
Des peaux perlées de sel et des lèvres-torrents
Qu'un soleil échassier me pêche dans l'étang
Parmi des carpes de mirages
La seule ombre qui soit est celle qu'on se fait
N'être d'un seul lieu, c'est quadriller le vent
J'ai plongé mes racines dans tous les firmaments
Pour mettre la terre en bouquet
Deux fois et d'mi vingt ans, si c'est la mer à boire
Je veux la boire versée dans des chopes d'amour
Je veux tisser de joies le fil du temps qui court
Pour faire la fête à ma mémoire
Je sais les choses simples apprises lentement
La branche des baisers qui fleurit juste à l'aube
La larme de l'enfant qui sans fin nous taraude
Et nous fait plus frêles au couchant
Cinquante grains, c'est peu au sablier du monde
Mais c'est assez de fleurs pour me faire un parfum
Assez d'amours glanées pour ciseler mes mains
De lignes où le bonheur se fonde
Deux fois et d'mi vingt ans, si c'est la mer à boire
Je veux la boire versée dans des chopes d'amour
Je veux tisser de joies le fil du temps qui court
Pour faire la fête à ma mémoire
Avec le grain qui reste faire une farandole
De mots et de désirs, puis, par pure dérision
Pénétrer l'infini comme par effraction
Dans une ultime cabriole
Songtekstvertaling
Twee en een half twintig jaar, als het de zee is om te drinken
Ik wil het drinken gegoten in liefde bekers
Ik wil vreugdevol de draad van de tijd weven die loopt
Om mijn herinnering te vieren
Als mijn hart gebroken is, is het omwille van het delen
Huiden en lippen met zout kralen
Laat een wadende zon Me vissen in de vijver
Tussen luchtspiegelingen
De enige schaduw is degene die we onszelf maken.
Om van één plek te zijn is om de wind te raster
Ik heb mijn wortels in alle firmamenten gedompeld.
Om de aarde in bouquet te doen
Twee en een half twintig jaar, als het de zee is om te drinken
Ik wil het drinken gegoten in liefde bekers
Ik wil vreugdevol de draad van de tijd weven die loopt
Om mijn herinnering te vieren
Ik ken de simpele dingen die langzaam geleerd zijn.
De tak van kussen die bij zonsopgang bloeit
De traan van het kind dat ons eindeloos tikt
En maakt ons brozer bij zonsondergang
Vijftig korrels is weinig voor de zandloper van de wereld.
Maar dat zijn genoeg bloemen om me een geur te geven.
Genoeg gesponnen houdt ervan om mijn handen te beitelen
Lijnen waar geluk is gebaseerd
Twee en een half twintig jaar, als het de zee is om te drinken
Ik wil het drinken gegoten in liefde bekers
Ik wil vreugdevol de draad van de tijd weven die loopt
Om mijn herinnering te vieren
Met het resterende graan maak je een farandool
Van woorden en verlangens, dan uit pure Spot
Doordring de oneindigheid alsof je inbreekt.
In een ultieme cabriool