Yves Duteil — Le tresor de l'arc en ciel songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le tresor de l'arc en ciel" van Yves Duteil.
Songteksten
Si l’on devait faire table rase
Juste à côté de l’essentiel
J’emporterais dans nos bagages
Ce petit morceau d’arc-en-ciel
A la nuit me charger d’histoire
Que Folon nous avait laissé
En souvenir d’un beau partage
Quand nos s'étaient croisées
C’est un crayon bleu, rouge et or
Avec lequel il écrivait
Des petits mots multicolores
Sur l’affiche qu’il nous signait
Il est ainsi dans notre histoire
Des objets simples et mystérieux
Qui pourraient sembler dérisoires
Mais qui comptent plus à nos yeux
Que tous les trésors de la terre
Parce qu’ils nous parlent de quelqu’un
Et que soudain nos coeurs se serrent
Pour un visage ou un parfum
Sans la beauté qui nous entoure
Nous ne serions dans l’univers
Que des coeurs vides aux regards lourds
Sans horizon et sans repère
C’est l’harmonie qui nous console
De tous les pièges du chemin
Dans ces images sans paroles
Sous le talent du magicien
Dans la douceur qui nous rappelle
Le bonheur de cette amitié
Le souvenir encore fidèle
De son sourire enluminé
S’il fallait reprendre la route
Trouver ailleurs un autre ciel
Je charcherais coûte que coûte
Cette lumière aux tons pastels
Qui rayonnait sur ton visage
Comme une averse de soleil
Et qui nous laisse en héritage
Les couleurs de ses aquarelles
Si l’on devait faire table rase
Et ne garder que l’essentiel
J’emporterais dans nos bagages
Le trésor de cet arc-en-ciel.
(Merci à Paula VAN DAMME pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Als we moesten opruimen
Naast de essentie
Ik zou het meenemen in onze bagage.
Dit stukje regenboog
'S nachts klaag ik Geschiedenis aan.
Wat Folon ons naliet
Ter nagedachtenis aan een mooi delen
Toen we elkaar ontmoetten
Het is een blauw, rood en goud potlood
Met wie hij schreef
Kleine meerkleurige woorden
Op de poster tekende hij voor ons.
Het is zo in onze geschiedenis
Eenvoudige en mysterieuze objecten
Dat lijkt misschien belachelijk.
Maar dat maakt meer uit in onze ogen
Laat alle schatten van de aarde
Omdat ze ons over iemand vertellen.
En dat plotseling onze harten samensmelten
Voor een gezicht of parfum
Zonder de schoonheid die ons omringt.
We zouden niet in het universum zijn.
Alleen lege harten met zware ogen
Geen horizon en geen oriëntatiepunt
Het is harmonie dat ons troost.
Van alle valkuilen van de weg
Op deze foto ' s zonder woorden
Onder het talent van de goochelaar
In the sweetness that remind us
Het geluk van deze vriendschap
De herinnering is nog steeds trouw
Van zijn verlichte glimlach
Als we weer op de weg moesten.
Zoek een andere hemel.
Ik zou ten koste van alles vlees eten.
Dit licht in pasteltonen
Dat straalde uit op je gezicht.
Als een zondouche
En die ons achterlaat als een erfenis
De kleuren van zijn aquarellen
Als we moesten opruimen
En bewaar alleen de essentiële dingen.
Ik zou het meenemen in onze bagage.
De schat van deze regenboog.
(Dank aan Paula Van DAMME voor deze woorden)