Yves Duteil — John songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "John" van Yves Duteil.
Songteksten
John était amoureux, ça se voyait un peu.
Il avait un air si bizarre et veillait si tard.
Il buvait tant de vin que souvent, le matin
On pouvait l’entendre de l'étang jusqu’au moulin.
La fille aux longues mains ne disait jamais rien
Et le pauvre John pensait bien
Qu'à veiller dehors jusqu’au lever du jour
Il en crèverait ou bien de froid ou bien d’amour.
John avait un béguin, ça se voyait un brin.
Quand il tapait sur sa poitrine en buvant du gin
Il avait l’oeil hagard, buvait toujours à part
Poussait des hurlements qui faisaient fuir le vent.
Mais la fille aux longues mains ne disait jamais rien
Et le pauvre John pensait bien
Qu'à veiller dehors jusqu’au lever du jour
Il en crèverait ou bien de froid ou bien d’amour.
John était amoureux, il en a fait l’aveu.
Depuis, de la rivière au port, on en rit encore.
Le soir, au coin du feu, on écoute les vieux
Raconter l’histoire de John l’amoureux.
Il aimait la statue d’une belle inconnue
Morte cent ans auparavant dans un ouragan.
Il allait tous les jours lui dire son amour
Et noyait sa peine dans un verre à son retour.
La fille aux longues mains ne dirait jamais rien
Et le pauvre John savait bien
Que dans la statue était son coeur et qu’un jour
Il en crèverait ou bien de froid ou bien d’amour
Que dans la statue était son coeur et qu’un jour
Il en crèverait ou bien de froid ou bien d’amour
Il en crèverait ou bien de froid ou bien d’amour.
(function ();
document.write ('
Songtekstvertaling
John was verliefd, je kon een beetje zien.
Hij zag er zo raar uit en keek zo laat.
Hij dronk zoveel wijn dat hij ' s ochtends vaak ...
Je kon het horen van de vijver tot de molen.
Het meisje met de lange handen heeft nooit iets gezegd.
En arme John dacht goed
Dan om uit te kijken tot de dageraad
Hij zou sterven van de kou of van de liefde.
John was verliefd, dat kon je zien.
Toen hij op zijn borst bonkte en gin dronk.
Hij had een haggard oog, dronk altijd apart.
Schreeuwend dat de wind wegrende.
Maar het meisje met de lange handen heeft nooit iets gezegd.
En arme John dacht goed
Dan om uit te kijken tot de dageraad
Hij zou sterven van de kou of van de liefde.
John was verliefd, hij bekende.
Sindsdien, van de rivier tot de haven, lachen we nog steeds.
'S avonds, bij het vuur, luisteren we naar de oude
Vertel het verhaal van John de minnaar.
Hij hield van het standbeeld van een mooie vreemdeling.
Stierf honderd jaar eerder in een orkaan.
Hij vertelde haar elke dag zijn liefde.
En verdronk zijn pijn in een glas toen hij terugkwam.
Het meisje met lange handen zou nooit iets zeggen.
En arme John wist het goed.
Dat in het standbeeld zijn hart was en dat op een dag
Hij zou sterven van de kou of van de liefde.
Dat in het standbeeld zijn hart was en dat op een dag
Hij zou sterven van de kou of van de liefde.
Hij zou sterven van de kou of van de liefde.
(functie ();
document.schrijven ('