Yves Duteil — Instants de trêve songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Instants de trêve" van Yves Duteil.
Songteksten
Ton univers se penche au bord de ma misre
Et ton regard s’claire en rencontrant le mien
Je voudrais que a dure encore un millnaire
C’est comme une oasis au milieu du chagrin
Je voudrais boire encore cette source frache
Sentir couler ta voix dans le creux de mon cњur
prouver du bonheur, avoir la gorge sche
En caressant tes seins comme on touche une fleur
Poser sur tes cheveux des paillettes de lune
Et diriger mes doigts par des chemins cachs
Qui s’effacent en s’ouvrant comme sable de dunes
Vers une plage offerte en perles de rose
Croquer de ton jardin tous les fruits de tendresse
Sur ta peau qui frissonne au fil de mes baisers
Y goter la folie qui mne la sagesse
Et cueillir un soleil qui passe ma porte
Je voudrais croire encore ces instants de trve
O plus rien du dehors ne peut nous arriver
Quand nos regards se perdent au plus profond du rve
Que nos heures se confondent avec l’ternit
Oublier quelque temps l’ombre de la tristesse
Pendant que le bonheur s’endort nos cts
Bercs par la douceur du vent qui nous caresse
Perdus dans la langueur d’un infini baiser
Bers par la douceur du vent qui nous caresse
Perdus dans la langueur d’un infini baiser.
Songtekstvertaling
Jouw universum leunt naar de rand van mijn ellende.
En je blik is helder als je de mijne ontmoet
Ik zou willen dat een still een millennial duurt
Het is als een oase in het midden van verdriet.
Ik wil graag nog een keer deze zwakke bron drinken.
Voel je stem stromen in de leegte van mijn hart
bewijs geluk, heb een droge keel
Streel je borsten alsof je een bloem aanraakt.
Ga op je haar liggen. Maanglitter.
En leid mijn vingers door kakkerlakken
Die vervagen door zich te openen als zandduinen
Naar een strand aangeboden in roze parels
Kauw uit uw tuin alle vruchten van tederheid
Op je huid die trilt over mijn kussen
De waanzin die de wijsheid mne
En een zon kiezen die mijn deur passeert
Ik zou nog steeds geloven dat deze momenten van trve
Er kan ons niets overkomen.
Als onze ogen verloren zijn in de diepten van de rve
Dat onze uren worden verward met tarnit
Vergeet een tijdje de schaduw van verdriet
Terwijl geluk in slaap valt onze CT ' s
Wiegen door de zachtheid van de wind die ons streelt
Verloren in de langheid van een oneindige kus
Bers door de zachtheid van de wind die ons streelt
Verloren in de loomheid van een oneindige kus.