Yves Duteil — Hommages songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Hommages" van Yves Duteil.
Songteksten
Je voudrais rendre hommage à ceux qui m’ont fait vivre
En rallumant l’espoir un jour à l’horizon
Leur dédier à chacun mon âme comme un livre
Et leur offrir à tous un vers à ma façon
Celui qui m’a ouvert le plus grand de ses vins
Pour y noyer ma peine
Celui qui m’a cité les philosophes indiens
Dont l'âme était sereine
Celui qui sans jamais prononcer le mot Dieu
M’a fait croire en les hommes
Les deux qui m’ont appris à vivre plus heureux
Par l’amour que l’on donne
Celle qui m’a dit un jour que son amour pour moi
Serait toujours le même
Toi qui redessinais les lignes de ma main
Pour y glisser la tienne
Celui qui m’enseignait dans ma propre musique
A trouver l’harmonie
Celle qui m’a porté par delà ses blessures
Au sommet de ma vie
Celui qui m’a fait croire aux plus fous de mes rêves
En y rêvant aussi
Ont éclairé ma route en apaisant mes doutes
Et m’ont rendu la vie
Et si j’ai pu franchir les murs de mon silence
C’est grâce à tous les gens qui m’ont ouvert le cœur
Et fait la courte échelle au sortir de l’enfance
Pour m’aider à grandir en force et en bonheur
Et c’est en remontant les douloureux méandres
En revoyant parfois le chemin parcouru
Que j’ai pu mesurer ce qu’il reste à apprendre
Effacer les tristesses et tout le temps perdu
Je voulais rendre hommage à ceux qui m’ont fait vivre
En rallumant l’espoir un jour dans ma maison
Leur dédier à chacun mon âme comme un livre
Et leur offrir à tous un vers à ma façon
(Merci à dandan pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Ik wil hulde brengen aan degenen die mij in leven hebben gehouden.
Door de hoop op een dag aan de horizon te doen herleven.
Om aan ieder mijn ziel te wijden als een boek
En geef ze allemaal een vers op mijn eigen manier
Degene die de grootste van zijn wijnen voor me opende.
Om mijn pijn erin te verdrinken.
Degene die mij citeerde, de Indiaanse filosofen.
Wiens ziel rustgevend was.
Degene die het woord God nooit uitspreekt.
Liet me in mannen geloven.
De twee die me leerden gelukkiger te leven
Bij de liefde die we geven
Degene die me ooit vertelde dat haar liefde voor mij
Zou altijd hetzelfde zijn
Je hertekent de lijnen van mijn hand.
Om de jouwe erin te schuiven
Degene die me leerde in mijn eigen muziek
Harmonie vinden
Degene die me door haar wonden droeg.
Aan de top van mijn leven
Degene die me liet geloven dat de gekste van mijn dromen
Ik droom er ook van.
Verlichtte mijn weg door mijn twijfels te kalmeren
En gaf me het leven terug
En als ik door de muren van mijn stilte kon breken
Het is dank aan alle mensen die mijn hart hebben geopend
En maakt de korte schaal uit de kindertijd
Om me te helpen groeien in kracht en geluk
En het is door de pijnlijke meanders op te gaan
Soms revisiting the path traveled
Dat ik kon meten wat er nog te leren valt
Wis de zorgen en alle verloren tijd
Ik wilde hulde brengen aan degenen die me in leven lieten.
Door op een dag in mijn huis weer hoop te wekken.
Om aan ieder mijn ziel te wijden als een boek
En geef ze allemaal een vers op mijn eigen manier
(Dank aan dandan voor deze woorden)