Yö — Raunioilla songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Raunioilla" van Yö.
Songteksten
Tämä kaupunki oli kaunis ja elämää tulvillaan
Vaan syksy saapui ennen aikojaan
Nyt rauniot kaiken peittää, nimi kartalta pyyhitään
Vaikka lähden pois niin paljon tänne jää
Meni kapteeni mukana laivan, meni syvälle aaltoihin
Vaan nousee vielä pinnalle takaisin
Tuuli näytä minulle tietä sitä tunne ei kukaan muu
Hei näytä minulle tietä nyt ei valaise täysikuu
Ja huomenna kaupungin erämaahan rakennan
Tiedän sen laakson vuorien takana missä joet kohtaavat
Ne kohtaavat puiden varjoissa niinkuin löysin kerran hänetkin
Nyt hän on mennyt pois, ei täältä löydy elämää
Kun hän on mennyt pois vain rauniot rakkauden jää
Olen oppinut kyllä aina loppuun asti taistelemaan
Mutta oppinut koskaan en anteeksi antamaan
Tämä kaupunki oli kaunis niin ja elämää tulvillaan
Sen tuhkaa tuuli kauas nyt kuljettaa
Ja huomenna kaupungin erämaahan rakennan
Tiedän sen laakson vuorien takana missä joet kohtaavat
Ne kohtaavat puiden varjoissa niinkuin löysin kerran hänetkin
Nyt hän on mennyt pois, ei täältä löydy elämää
Kun hän on mennyt pois vain rauniot rakkauden jää
Ja huomenna kaupungin erämaahan rakennan
Tiedän sen laakson vuorien takana missä joet kohtaavat
Ne kohtaavat puiden varjoissa niinkuin löysin kerran hänetkin
Nyt hän on mennyt pois, ei täältä löydy elämää
Kun hän on mennyt pois vain rauniot rakkauden jää
Ja huomenna kaupungin erämaahan rakennan
Tiedän sen laakson vuorien takana missä joet kohtaavat
Ne kohtaavat puiden varjoissa niinkuin löysin kerran hänetkin
Nyt hän on mennyt pois, ei täältä löydy elämää
Kun hän on mennyt pois vain rauniot rakkauden jää
Songtekstvertaling
Deze stad was prachtig en het leven was overstroomd.
Maar de herfst kwam voor de tijd
De ruïnes bedekken alles, de naam op de kaart is gewist.
Zelfs als ik wegga, blijf ik hier.
De kapitein ging met het schip, ging diep in de golven.
Maar hij stijgt nog steeds naar de oppervlakte.
Wind laat me zien hoe het voelt niemand anders
Toon me de weg nu is niet verlicht door de volle maan
En morgen in de woestijn van de stad zal ik bouwen
Ik ken de vallei achter de bergen waar de rivieren samenkomen.
Ze ontmoeten elkaar in de schaduw van de bomen zoals ik hem ooit vond.
Nu hij weg is, is er hier geen leven.
Als hij weg is, blijven alleen de ruïnes van de liefde over.
Ik heb geleerd om tot het einde te vechten.
Maar ik heb nooit geleerd om te vergeven.
Deze stad was zo mooi en het leven overstroomde
Zijn as van de wind ver weg draagt nu
En morgen in de woestijn van de stad zal ik bouwen
Ik ken de vallei achter de bergen waar de rivieren samenkomen.
Ze ontmoeten elkaar in de schaduw van de bomen zoals ik hem ooit vond.
Nu hij weg is, is er hier geen leven.
Als hij weg is, blijven alleen de ruïnes van de liefde over.
En morgen in de woestijn van de stad zal ik bouwen
Ik ken de vallei achter de bergen waar de rivieren samenkomen.
Ze ontmoeten elkaar in de schaduw van de bomen zoals ik hem ooit vond.
Nu hij weg is, is er hier geen leven.
Als hij weg is, blijven alleen de ruïnes van de liefde over.
En morgen in de woestijn van de stad zal ik bouwen
Ik ken de vallei achter de bergen waar de rivieren samenkomen.
Ze ontmoeten elkaar in de schaduw van de bomen zoals ik hem ooit vond.
Nu hij weg is, is er hier geen leven.
Als hij weg is, blijven alleen de ruïnes van de liefde over.