Yasmin Levy — Volver songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Volver" van Yasmin Levy.
Songteksten
Yo adivino el parpadeo
De las luces que a lo lejos
Van marcando mi retorno.
Son las mismas que alumbraron
Con sus pálidos reflejos
Hondas horas de dolor.
Y aunque no quise el regreso,
Siempre se vuelve al primer amor.
La quieta calle donde el eco dijo:
"Tuya es su vida, tuyo es su querer".
Bajo el burlón mirar de las estrellas
Que con indiferencia
Hoy me ven volver.
Volver
Con la frente marchita,
Las nieves del tiempo
Platearon mi sien.
Sentir
Que es un soplo la vida,
Que veinte años no es nada,
Que febril la mirada,
Errante en las sombras,
Te busca y te nombra.
Vivir
Con el alma aferrada
A un dulce recuerdo
Que lloro otra vez.
Tengo miedo del encuentro
Con el pasado que vuelve
A enfrentarse con mi vida.
Tengo miedo de las noches
Que, pobladas de recuerdos,
Encadenan mi soñar.
Pero el viajero que huye
Tarde o temprano detiene su andar.
Y aunque el olvido que todo destruye
Haya matado mi vieja ilusión,
Guardo escondida una esperanza humilde,
Que es toda la fortuna de mi corazón.
Volver
Con la frente marchita,
Las nieves del tiempo
Platearon mi sien.
Sentir
Que es un soplo la vida,
Que veinte años no es nada,
Que febril la mirada,
Errante en las sombras,
Te busca y te nombra.
Vivir
Con el alma aferrada
A un dulce recuerdo,
Que lloro otra vez.
Songtekstvertaling
Ik denk dat het knipperen van de lichten die verdwijnen als teken van mijn terugkeer.
Zij zijn dezelfde die verlichtten met hun bleke reflecties diepe uren van pijn.
En ook al wilde ik het niet terug, het gaat altijd terug naar de eerste liefde.
De rustige straat waar de Echo zei:"het jouwe is zijn leven, het jouwe is ZIjn liefde".
Onder de spottende blik van de sterren die me vandaag onverschillig zien terugkeren.
Terug met mijn voorhoofd verdord, verzilverde de sneeuw van de tijd mijn tempel.
Om te voelen dat het leven een adem is, dat twintig jaar niets is, die koortsachtige blik, zwervend in de schaduw, zoekt je en noemt je.
Leven met mijn ziel die zich vastklampt aan een zoete herinnering die ik weer huil.
Ik ben bang voor de ontmoeting met het verleden die terug komt in mijn leven.
Ik ben bang voor de nachten die, vol herinneringen, mijn droom ketenen.
Maar de reiziger die vroeg of laat vlucht stopt zijn wandeling.
En hoewel de vergetelheid die alles vernietigt mijn oude illusie heeft gedood, heb ik een nederige hoop verborgen, wat het geluk van mijn hart is.
Terug met mijn voorhoofd verdord, verzilverde de sneeuw van de tijd mijn tempel.
Om te voelen dat het leven een adem is, dat twintig jaar niets is, die koortsachtige blik, zwervend in de schaduw, zoekt je en noemt je.
Leef met mijn ziel die zich vastklampt aan een zoete herinnering, die ik weer huil.