XO — Blizzard (New York) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Blizzard (New York)" van XO.
Songteksten
Do you remember when we ran
Through the blizzard from the train station?
The snow in New York covered up half of the door
And yet we still would brave it
All we could do was sit practice our tunes
And maybe watch an episode of lost
We slept on the blow up mattress
And talked about how lucky we were to be here
You helped me through the door
That we’ve stared at since I can remember
I’d watch the city from the window on the train
You can’t sit still for anything
But it’s out stop so it won’t matter anyway
It was early December when the call
From our leader established our new assignment
In Atlanta we tried to make things work
But found ourselves feeling mixed up
I couldn’t write anymore
And so we packed all of our things
And headed north for the spring
I was finally single for once
Then tour finally started, we had our friends
And our guitars ready to take on the unknowing world
You helped me through the door
That we’ve stared at since I can remember
And we knew there was so much more
Now this is life, yeah, this is what we’ve waited for
I’d watch the city from the window on the train
You can’t sit still for anything
But it’s our stop so it won’t matter anyway
Do you remember?
Songtekstvertaling
Weet je nog toen we renden?
Door de sneeuwstorm van het treinstation?
De sneeuw in New York bedekte de helft van de deur.
En toch zouden we het nog steeds trotseren.
Het enige wat we konden doen was onze liedjes oefenen.
En misschien kijken naar een aflevering van lost
We sliepen op de opgeblazen matras
We hadden geluk dat we hier waren.
Je hielp me door de deur.
Waar we naar staren sinds ik me kan herinneren
Ik keek naar de stad vanuit het raam in de trein.
Je kunt nergens voor stilzitten.
Maar het is uit stop dus het maakt toch niet uit
Het was begin December toen de oproep
Van onze leider heeft onze nieuwe opdracht vastgesteld.
In Atlanta probeerden we dingen te laten werken.
Maar we voelden ons verward.
Ik kon niet meer schrijven.
En dus pakten we al onze spullen in.
En richting het noorden naar de lente
Ik was eindelijk single.
Toen de tour eindelijk begon, hadden we onze vrienden
En onze gitaren klaar om het op te nemen tegen de onwetende wereld
Je hielp me door de deur.
Waar we naar staren sinds ik me kan herinneren
En we wisten dat er zoveel meer was.
Dit is het leven, hier hebben we op gewacht.
Ik keek naar de stad vanuit het raam in de trein.
Je kunt nergens voor stilzitten.
Maar het is onze halte, dus het maakt toch niet uit.
Weet je nog?