Wretched — Repeat… The End Is Near songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Repeat… The End Is Near" van Wretched.
Songteksten
I rise from what was slumber, To a world much worse to fear
The digital ash is blasting back at me My gun still waits impatient, with two shells to my name,
An army is forming, the neighbors conforming.
To spill blood in God’s name, to devise a strategy,
To make medicated slaves in love with their own ways.
And this will bring us doom, you’ve known this as a truth
it hurts but your too drunk to see these signals.
Repeat, the end is never near, It’s just at its morning silence.
Repent and I beg to those who never answer me…
Speak… Speak…
The sober silence of being the last of our kind,
An insect smashed, the footprint of our time.
Of. Our. Time.
The sky’s imploding, my heart it rushes beauty.
When it rains down the damned in ashes,
And we are the damned, who wait to die from boredom.
Bring on the fate of your dreams.
Bring on the fate that shivers in its sleep.
Feel the earth, its bloods been shed.
It’s the oil that heaven sent to bring the end?
Our homes all crumble, our damns will burst with quickening speeds.
I feel enlightened by my lack of responsibility,
Repeat, the end is never near.
It’s just at its morning silence.
Repent and I beg to those who never answer me…
Speak… Speak…
When the last, Sun has set on all our guilty heads,
We’ll burn for more than,
More than drugging our youth, and giving tithes to A frightening business with devils intentions.
Songtekstvertaling
Ik herrijs van wat slaap was, naar een wereld die veel erger is om te vrezen.
De digitale as schiet terug op me mijn pistool wacht nog steeds ongeduldig, met twee kogels op mijn naam,
Er vormt zich een leger, de buren gehoorzamen.
Om bloed te vergieten in Gods naam, om een strategie te bedenken,
Om gemedicineerde slaven verliefd te maken op hun eigen manier.
En dit zal ons ondergang brengen, je hebt dit gekend als een waarheid
het doet pijn, maar je bent te dronken om deze signalen te zien.
Ik herhaal, het einde is nooit nabij, het is gewoon in de ochtend stilte.
Toon berouw en ik smeek tot hen die nooit antwoord geven.…
Spreek ... Spreek.…
De nuchtere stilte om de laatste van onze soort te zijn,
Een insect verpletterd, de voetafdruk van onze tijd.
Van. Onze. Tijd.
De hemel implodeert, mijn hart raast schoonheid.
Als het de verdoemden in de as regent,
En wij zijn de verdoemden, die wachten om te sterven van verveling.
Breng het lot van je dromen.
Breng het lot dat rilt in zijn slaap.
Voel de aarde, zijn bloed is vergoten.
Is het de olie die de hemel stuurde om het einde te brengen?
Onze huizen breken allemaal af, onze damnen zullen barsten met versnellende snelheden.
Ik voel me verlicht door mijn gebrek aan verantwoordelijkheid.,
Ik herhaal, het einde is nooit in de buurt.
Het is gewoon in de ochtend stilte.
Toon berouw en ik smeek tot hen die nooit antwoord geven.…
Spreek ... Spreek.…
Wanneer de laatste, zon is ondergegaan op al onze schuldige hoofden,
We zullen branden voor meer dan,
Meer dan onze jeugd drogeren, en tienden geven aan een angstaanjagende zaak met duivels bedoelingen.