Words Of Farewell — Vagrant Story songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Vagrant Story" van Words Of Farewell.
Songteksten
Waking up on a moonlight meadow at night
A gentle breeze blowing like autumns first breath
Stumbling through the murk I explore the shades
Leaving all the past anxieties far behind…
The celestial stars are shifting
As the grass starts to sway in the wind
Branches silently groaning around me
I’m standing in misery and woe
The rising haze …
Takes away my bitter cloak of mourning
And so my will to live had died
Becoming a lone wayfarer, never to return
A fate condemned into the dark
Amongst the shadows I wander
Where only candles light my way
Throughout these endless fields of forsaken souls
Watch the lonely candle’s flame burning out
Still even in deepest despair there’s a spark of hope
I’m all alone seeing my veneration subside
Where solemn faces are edged upon hallowed soil
The rising haze …
Takes away my bitter cloak of mourning
And so I became one with the wind
A wanderer seeking solace in the faraway
I hear the spirits dance around my memories in black
Laughing at my despair and tears
Carried away by the stormy gale
To fall like rain on distant shores
The rising haze …
Takes away my bitter cloak of mourning
And so I am telling you this vagrant story
Of a restless soul unbound and free
Songtekstvertaling
Wakker worden op een maanlicht weide ' s nachts
Een zachte bries die blaast als herfst eerste adem
Strompelend door de duisternis verken ik de schaduwen
Het verlaten van alle vroegere angsten ver achter ons…
De sterren veranderen.
Als het gras begint te zwaaien in de wind
Takken die stil om me heen kreunen
Ik sta in ellende en ellende.
De opkomende nevel …
Neemt mijn bittere mantel van rouw weg
En dus was mijn wil om te leven gestorven.
Een eenzame zwerver worden, nooit meer terugkeren
Een lot veroordeeld in het donker
Tussen de schaduwen dwaal ik
Waar alleen kaarsen mijn weg verlichten
Door deze eindeloze velden van verlaten zielen
Kijk hoe de vlam van de eenzame kaars uitbrandt.
Nog steeds in diepe wanhoop is er een vonk van hoop
Ik ben helemaal alleen en zie mijn verering verdwijnen.
Waar plechtige gezichten op geheiligde grond worden gesneden
De opkomende nevel …
Neemt mijn bittere mantel van rouw weg
En dus werd ik een met de wind
Een zwerver op zoek naar troost in de verte
Ik hoor de geesten dansen rond mijn herinneringen in het zwart
Lachend om mijn wanhoop en tranen
Weggedragen door de stormachtige Storm
Om te vallen als regen op verre kusten
De opkomende nevel …
Neemt mijn bittere mantel van rouw weg
En dus vertel ik je dit zwerver verhaal
Van een rusteloze ziel ongebonden en vrij