Woody Guthrie — The Great Dust Storm songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Great Dust Storm" van Woody Guthrie.
Songteksten
On the 14th day of April of 1935,
There struck the worst of dust storms that ever filled the sky.
You could see that dust storm comin', the cloud looked deathlike black,
And through our mighty nation, it left a dreadful track.
From Oklahoma City to the Arizona line,
Dakota and Nebraska to the lazy Rio Grande,
It fell across our city like a curtain of black rolled down,
We thought it was our judgement, we thought it was our doom.
The radio reported, we listened with alarm,
The wild and windy actions of this great mysterious storm;
From Albuquerque and Clovis, and all New Mexico,
They said it was the blackest that ever they had saw.
From old Dodge City, Kansas, the dust had rung their knell,
And a few more comrades sleeping on top of old Boot Hill.
From Denver, Colorado, they said it blew so strong,
They thought that they could hold out, but they didn’t know how long.
Our relatives were huddled into their oil boom shacks,
And the children they was cryin' as it whistled through the cracks.
And the family it was crowded into their little room,
They thought the world had ended, and they thought it was their doom.
The storm took place at sundown, it lasted through the night,
When we looked out next morning, we saw a terrible sight.
We saw outside our window where wheat fields they had grown
Was now a rippling ocean of dust the wind had blown.
It covered up our fences, it covered up our barns,
It covered up our tractors in this wild and dusty storm.
We loaded our jalopies and piled our families in,
We rattled down that highway to never come back again.
Songtekstvertaling
Op 14 April 1935,
Er vielen de ergste stofstormen die ooit de hemel vulde.
Je kon die stofstorm zien aankomen, de wolk zag er dood als zwart uit.,
En door onze machtige natie, liet het een vreselijk spoor achter.
Van Oklahoma City tot Arizona,
Dakota en Nebraska naar de luie Rio Grande,
Het viel over onze stad als een gordijn van zwart opgerold,
We dachten dat het ons oordeel was, we dachten dat het onze ondergang was.
De radio meldde, we luisterden met alarm.,
De wilde en winderige acties van deze grote mysterieuze storm;
Uit Albuquerque en Clovis, en heel New Mexico,
Ze zeiden dat het de zwartste was die ze ooit hadden gezien.
Uit Old Dodge City, Kansas, had het stof hun knell gerold.,
En nog een paar kameraden die op de oude Boot Hill slapen.
Uit Denver, Colorado, zeiden ze dat het zo sterk ontplofte.,
Ze dachten dat ze het konden volhouden, maar ze wisten niet hoe lang.
Onze familieleden zaten vast in hun oliebossen.,
En de kinderen huilden terwijl het door de mazen floot.
En de familie het was druk in hun kleine kamer,
Ze dachten dat de wereld voorbij was en dat het hun ondergang was.
De storm vond plaats bij zonsondergang, het duurde door de nacht,
Toen we de volgende ochtend naar buiten keken, zagen we een verschrikkelijk gezicht.
We zagen buiten ons raam waar de tarwevelden waren gegroeid.
Was nu een verscheurde oceaan van stof die de wind had geblazen.
Het bedekte onze hekken, het bedekte onze schuren.,
Het bedekte onze tractors in deze wilde en stoffige storm.
We laadden onze jalopies en stapelden onze families in,
We reden die snelweg af om nooit meer terug te komen.