Woods of Ypres — The Sea of Immeasurable Loss songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Sea of Immeasurable Loss" van Woods of Ypres.
Songteksten
Who knows how long I’ve stood here…
Or how many times.
I may wander, but I will return,
The same time each night.
For running water plays the score to this scene.
I stand and stare into the mirror.
This has become so familiar to me,
Because I no longer rest where I used to sleep.
A handful of water to cool your face
will be the only comfort you’ll know.
So pick up your heart and run for your life.
To drain your body of all it’s energy.
For heavy steps on a quiet path,
Is the sound of earning your rest.
(Clean)
Try to sleep
on the other side of the room.
Forget all the time you have lost
For it’s the insight… that kills you.
This night will end,
Only to begin again.
And nothing will change until the change of the seasons
Many months away.
The night is long,
Exhausted I make my way home.
As the earliest of those begin their day,
I finally begin to sleep.
This strain that resolves in me,
Truly has come at a cost,
For the rain, that falls on me,
Was drawn, from the sea of immeasurable loss.
Songtekstvertaling
Wie weet hoe lang ik hier al sta.…
Of hoe vaak.
Ik dwaal af, maar ik kom terug.,
Elke avond op dezelfde tijd.
Voor stromend water speelt de score van deze scène.
Ik sta en staar in de spiegel.
Dit is me zo bekend geworden.,
Omdat ik niet meer rust waar ik vroeger sliep.
Een handvol water om je gezicht te koelen.
zal de enige troost zijn die je zult kennen.
Dus pak je hart en ren voor je leven.
Om al je energie af te zuigen.
Voor zware stappen op een rustig pad,
Is het geluid van het verdienen van uw rust.
(Schoon)
Probeer te slapen.
aan de andere kant van de kamer.
Vergeet alle tijd die je hebt verloren.
Want het is het inzicht ... dat je doodt.
Deze nacht zal eindigen.,
Om opnieuw te beginnen.
En niets zal veranderen tot de verandering van de seizoenen
Nog maanden.
De nacht is lang,
Uitgeput ben ik op weg naar huis.
Als de vroegste van hen hun dag beginnen,
Ik begin eindelijk te slapen.
Deze stam die in mij oplost,
Echt is gekomen met een prijs,
Voor de regen, die valt op mij,
Werd getrokken, uit de zee van onmetelijk verlies.