Woods of Ypres — Dragged Across a Forest Floor songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dragged Across a Forest Floor" van Woods of Ypres.
Songteksten
Another era has come to an end
You'll return to where it began
Wandering at night on Ypres Rd.
To determine why you walk in the woods alone
A piece of out history I used to honour
They disrespected and disgraced
They took the ground upon which I walked
And rubbed it in my face
To me these woods are but a forest of metaphors
And nothing more
A path through the woods of my past
Where I was dragged across a forest floor
They breathe in the stagnant air
The poison sky shelters them from the sun
No exposure, nothing grows
No one ever wonders what lies beyond
So set in their old ways
They could only hope for change
Instead they flaunt their stubborn pride
Digging their own graves
To me these woods are but a forest of metaphors
And nothing more
A path through the woods of my past
Where I was dragged across a forest floor
I see the truth hidden between the trees
These tough woods are but delicate forest
Everyone for themselves in the hallowed name of unity
Finding comfort in their misery
They were doomed beyond the reach of help
Saved only by the unconditional love
Of hate for a place they couldn't live without
All that I hoped to change
Would not be reversed by words alone
It would require all of their efforts
The lack of which was already set in stone
At a time when I could take no more
I was dragged across a forest floor
Sticks and stones
The combined discomfort of hundreds of pains
Thorns and Needles
I pull them out of my skin
While walking home
Accept the fact that they've missed your point
Conceal your motives and all your thoughts
Keep your opinions to yourself
Give them exactly what they want
There's no hope for understanding
Our differences would not be solved
For my survival and my sanity
In time I learned to have tolerance for you all
Bite your tongue until it bleeds
Choke down the blood so no one sees
Fight the tears
Let them fall within
While you're here
Never let your weakness show
These woods are full of hope
These woods are where I walk alone
Even at times
When standing still
Strength and speed
Still lie dormant within
You will see me channel the pain
As blood leaves my core and fills my veins
These woods are but a forest of metaphors
And nothing more
The tall trees above
They are the ones that exist
The fallen leaves are those that have fallen to my feet
The trails of broken branches
These are the mistakes you make
The seeds are the ones to be that I push in the earth
With every step I take
Songtekstvertaling
Een ander tijdperk is ten einde.
Je keert terug naar waar het begon.
'S nachts ronddwalen op Ieper Rd.
Om te bepalen waarom je alleen in het bos loopt
Een stukje geschiedenis dat ik eerde.
Ze minachtten en onteerden
Ze namen de grond waarop ik liep.
En wreef het in mijn gezicht
Voor mij zijn deze bossen slechts een bos van metaforen.
En niets meer.
Een pad door de bossen van mijn verleden
Waar ik over een bosbodem werd gesleept
Ze ademen in de stagnerende lucht
De gifhemel beschermt ze tegen de zon.
Geen blootstelling, niets groeit
Niemand vraagt zich ooit af wat er verder ligt.
Zo ingesteld op hun oude manieren
Ze konden alleen maar hopen op verandering
In plaats daarvan pronken ze met hun koppige trots.
Graven hun eigen graven
Voor mij zijn deze bossen slechts een bos van metaforen.
En niets meer.
Een pad door de bossen van mijn verleden
Waar ik over een bosbodem werd gesleept
Ik zie de waarheid verborgen tussen de bomen.
Deze harde bossen zijn maar delicaat bos.
Iedereen voor zichzelf in de heilige naam van eenheid
Troost vinden in hun ellende
Zij waren gedoemd om niet geholpen te worden.
Gered door de onvoorwaardelijke liefde
Of hate for a place they couldn ' t live without
Alles wat ik hoopte te veranderen
Zou niet worden omgekeerd door woorden alleen
Het zou al hun inspanningen vereisen.
Het ontbreken daarvan was al in steen gezet
Op een moment dat ik er niet meer tegen kon.
Ik werd over een bosbodem gesleept.
Stokken en stenen
Het gecombineerde ongemak van honderden pijnen
Doorns en naalden
Ik trek ze uit mijn huid
Tijdens het lopen naar huis
Accepteer het feit dat ze je punt gemist hebben.
Verberg je motieven en al je gedachten.
Hou je mening voor je.
Geef ze precies wat ze willen.
Er is geen hoop op begrip.
Onze verschillen worden niet opgelost.
Voor mijn overleving en mijn gezond verstand
Na verloop van tijd leerde ik tolerantie voor jullie te hebben.
Bijt op je tong tot het bloedt.
Wurg het bloed zodat niemand het ziet.
Vecht tegen de tranen
Laat ze binnen vallen.
Terwijl je hier bent
Laat je zwakte nooit tonen
Deze bossen zijn vol hoop.
Deze bossen zijn waar ik alleen loop.
Zelfs soms.
Als hij stilstaat
Sterkte en snelheid
Nog steeds slapend van binnen
Je zult zien dat ik de pijn kanaliseren.
Als bloed mijn kern verlaat en mijn aderen vult
Deze bossen zijn slechts een bos van metaforen.
En niets meer.
De hoge bomen boven
Zij zijn degenen die bestaan
De gevallen bladeren zijn degenen die op mijn voeten gevallen zijn.
De sporen van gebroken takken
Dit zijn de fouten die je maakt.
De zaden zijn degenen die ik in de aarde duw.
Met elke stap die ik zet