Wolverine — The Storm Inside songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Storm Inside" van Wolverine.
Songteksten
I’ve opened up my scars, I’ve released my past life
I’ve surrendered to a rain that speaks of a coming storm
Looking back, did I ever know how to look at life and how to appreciate it?
Guess I was lost in a time of taking things for granted and not looking around
I was lost in myself, oh, so lost in myself
So today I’m left on my own, my recent days have all been the same
My sanity will soon be consumed by this loneliness
I’m lying in bed, going out of my head
I’m lying in bed, going out of my head
I’m lying in bed, going out of my head
I’m lying in bed, going out of my head
Standing at the door to a place of my own
I will not ask of you, what you asked of me
I’ll hide away from all the reaching hands
So that my past will remain untold
I don’t need your helping hands
I’m sure I will find my way back
Like a raging storm, my past keeps coming on Like a thousand daggers, my memories pierce me My body and soul unite in pain
It all keeps increasing, all up until it is suddenly gone
The storm may be gone but it’s not for long, it speaks to me
I’m granted just a short embrace of rest and peace
I’ve lost the race against my past
It’s come for me laughing, to make me pay at last
Still all those years speak to me
I’ll never open up and bare my shame to you
I’ve opened up the door to a place of my own
I did not ask of you, what you asked of me
I’ll hide away from all the reaching hands
So that my past will remain untold
All through the years I’ve been walking alone
Except for the love that brought light in my life
I’ll spare her this me and leave on my own
With the door closed behind me…
Was it all a mistake?
Should I have listened to you?
All of those helping hands
I kind of miss them now
Now that they’re gone
Songtekstvertaling
Ik heb mijn littekens geopend, Ik heb mijn vorige leven vrijgegeven
Ik heb me overgegeven aan een regen die spreekt van een komende storm
Terugkijkend, wist ik hoe ik naar het leven moest kijken en hoe ik het kon waarderen?
Ik denk dat ik verloren was in een tijd van dingen voor lief te nemen en niet rond te kijken
Ik was verloren in mezelf, oh, zo verloren in mezelf
Dus vandaag ben ik alleen gelaten, mijn laatste dagen zijn allemaal hetzelfde
Mijn gezond verstand zal spoedig verteerd worden door deze eenzaamheid.
Ik lig in bed en word gek.
Ik lig in bed en word gek.
Ik lig in bed en word gek.
Ik lig in bed en word gek.
Ik sta voor de deur naar een eigen plek.
Ik zal je niet vragen wat je van me vroeg.
Ik zal me verstoppen voor alle handen die reiken.
Zodat mijn verleden onnoemelijk zal blijven.
Ik heb je helpende handen niet nodig.
Ik weet zeker dat ik de weg terug zal vinden.
Als een razende storm, mijn verleden blijft komen als duizend dolken, mijn herinneringen doorboren me mijn lichaam en ziel verenigen zich in pijn
Het blijft allemaal toenemen, tot het plotseling verdwenen is.
De storm is misschien weg maar het is niet voor lang, het spreekt tot mij
Ik krijg een korte omhelzing van rust en vrede.
Ik heb de race tegen mijn verleden verloren.
Het is voor mij gekomen om te lachen, om me eindelijk te laten boeten.
Al die jaren praat je nog steeds tegen me.
Ik zal me nooit openstellen en mijn schaamte aan jou blootstellen.
Ik heb de deur geopend naar een eigen plek.
Ik vroeg je niet wat je van me vroeg.
Ik zal me verstoppen voor alle handen die reiken.
Zodat mijn verleden onnoemelijk zal blijven.
Door de jaren heen heb ik alleen gelopen.
Behalve de liefde die licht bracht in mijn leven
Ik zal haar dit besparen en alleen vertrekken.
Met de deur dicht achter me…
Was het allemaal een vergissing?
Had ik naar je moeten luisteren?
Al die Helpende Handen
Ik mis ze nu een beetje.
Nu ze weg zijn.