Wolf Parade — In the Direction of the Moon songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "In the Direction of the Moon" van Wolf Parade.

Songteksten

I — I’m the wall of sand, and stone, and
you — you’re some kind of ivy
I’m trying to hold
as best as I can.
But I’m a disaster!
I could not be burning faster!
I stick my arms into webs!
I take my meals with weirdos,
and play with my rocket ships.
And all the while, you —
— you — are so composed.
You are the most gracious thing I know —
touched by cooking fires, touched by snow.
And I — I think you’re fantastic,
and I — I know that you care.
I’ll put my rockets away,
if you let fall
your house of skin and air.
I’ve been running off of fumes, again.
I’ve been running off my mouth.
I’ve been running in the hours
between midnight and dawn
in the direction of the moon,
with the impression
that’s the way to find your house.
So hey, have you built your bastion?
And hey, how long can you put up with these questions,
when you’ve got nowhere to go except into the terrible air?
And I — I think you’re fantastic,
and I — I know that you care.
I’ll put my rockets away,
if you let fall
your house of skin and
— Erring on the side of caution — apparently past,
come down from the rim of that crystal glass.
I — I’m wall of sand, and stone, and
you — you’re some kind of ivy
I’m trying to hold
as best as I can.

Songtekstvertaling

I-Ik ben de muur van zand, en steen, en
je bent een soort klimop.
Ik probeer vast te houden.
zo goed als ik kan.
Maar ik ben een ramp!
Ik kan niet sneller branden!
Ik steek mijn armen in webben!
Ik eet met gekken.,
en spelen met mijn raketschepen.
En de hele tijd, —
je bent zo kalm.
Jij bent het meest gracieuze dat ik ken. —
geraakt door vuur, aangeraakt door sneeuw.
En ik vind je fantastisch.,
en ik weet dat je om me geeft.
Ik leg mijn raketten weg.,
als je laat vallen
je huis van huid en lucht.
Ik heb weer geen dampen meer.
Ik heb m ' n mond voorbij gepraat.
Ik ben al uren aan het rennen.
tussen middernacht en dageraad
in de richting van de maan,
met de indruk
dat is de manier om je huis te vinden.
Heb je je bastion gebouwd?
En hoe lang kun je deze vragen nog volhouden? ,
als je nergens heen kunt, behalve in de verschrikkelijke lucht?
En ik vind je fantastisch.,
en ik weet dat je om me geeft.
Ik leg mijn raketten weg.,
als je laat vallen
uw huis van huid en
- Dwalend aan de kant van voorzichtigheid-blijkbaar voorbij,
kom van de rand van dat kristalglas.
I-Ik ben muur van zand, en steen, en
je bent een soort klimop.
Ik probeer vast te houden.
zo goed als ik kan.