With Dead Hands Rising — Tourniquet Girl songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tourniquet Girl" van With Dead Hands Rising.
Songteksten
Be still and dead
You have been too sweet and so sedated
You’ve kept those pins and needles for too damn long inside your organs
I hope the worms can find you and smell your perfume before the day is done
I visioned you with eyes of painted black and silver beauty
Glistening
Understanding that your never perfect
We have put ourselves in your shoes without looking back at what you have done
Without arms to touch the design of an angel gone horribly wrong
Now you fall from the stars
Leaving rays of the sunlight behind
Now you fall from the throne
Leaving traces of scars at the side
No remorse to confide
As the tourniquet slowly unwinds
Amputate this lifeless figure
Binded by the perfect stitches
She was beside herself
The urge to mend appendages has grown from a daytime hobby to a revelation
To envision a skin of paper white catastrophes
I pull her bandages and watch her fall to pieces
I visioned you with eyes of painted black and silver beauty
Glistening
Understanding that your never perfect
We put ourselves in your shoes without looking back at what you have done
without arms to touch
With no compassion inside you fall apart
You fall from this waste of life
You will fall from your own devastation
With no compassion inside
The mind and heart will whither
To dust
Resin
Marrow
I hope your happy this way
Songtekstvertaling
Wees stil en dood
Je bent te lief geweest en zo verdoofd.
Je hebt die spelden en naalden te lang in je organen bewaard.
Ik hoop dat de wormen je kunnen vinden en je parfum ruiken voordat de dag voorbij is.
Ik visioneerde je met ogen van geverfde zwarte en zilveren schoonheid.
Glinsterend
Begrijpen dat je nooit perfect bent
We hebben onszelf in jouw schoenen gezet zonder terug te kijken naar wat je gedaan hebt.
Zonder armen om het ontwerp van een vreselijk misgelopen engel aan te raken
Nu val je van de sterren
Waardoor de zonnestralen achterblijven
Nu val je van de troon.
Sporen van littekens achterlatend aan de zijkant
Geen berouw om te vertrouwen.
Als de tourniquet langzaam losmaakt
Amputeer dit levenloze figuur
Geboeid door de perfecte steken
Ze was buiten zichzelf.
De drang om aanhangsels te herstellen is gegroeid van een hobby overdag naar een openbaring.
Om een huid van papier wit catastrofes voor te stellen
Ik trek aan haar verband en kijk hoe ze in stukken valt.
Ik visioneerde je met ogen van geverfde zwarte en zilveren schoonheid.
Glinsterend
Begrijpen dat je nooit perfect bent
We zetten onszelf in jouw schoenen zonder terug te kijken naar wat je gedaan hebt.
zonder armen aan te raken
Zonder mededogen van binnen val je uit elkaar.
Je valt uit deze verspilling van leven.
Je zult van je eigen verwoesting vallen.
Zonder mededogen van binnen.
De geest en het hart zullen waarheen
Tot stof
Hars
Beenmerg
Ik hoop dat je zo gelukkig bent.