Witches In Bikinis — All Hallows Eve songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "All Hallows Eve" van Witches In Bikinis.
Songteksten
It was long after bedtime one Halloween night
When I awoke with the feeling that all was not right.
Everyone was still sleeping but the dog felt it too
So we creapt down together not sure what to do.
The lights were all out but the house was aglow
With a blue incandescence that swung to and fro.
I peered out the window, I was not afraid
And there in the darkness I saw a parade.
The people were happy, the music was gay
They marched past my house and then melted away.
I stepped through the door, 'twas a dark moonless night
Yet somehow the marchers were bathed in blue light.
I made my way down with a slow measured pace
I was soon close enough to make out each face.
And then I felt joyful and greatly surprised
For some of the faces I recognized.
The first one I knew was a boy from our town
Who was killed in a storm by a tree that fell down.
Next was a neighbor who’d been very I’ll
Though he died long ago I remember him still.
And following him was a line of young girls
All holding hands like a long string of pearls.
Somehow I knew as they flowed by like water
That each one of them was the prior one’s daughter.
And as they went past one after another
There at the end was my mother’s mother.
I could not get to her as hard as I tried
But she turned and she smiled at me as I cried.
Then she was gone in a flicker of light
As the strange music faded into the night.
There was nothing to do but go back to bed
And dream of this magical march of the dead.
For never was there a more joyful sight
Than my grandmother’s smile that Halloween night.
Songtekstvertaling
Het was lang na bedtijd op een Halloween nacht
Toen ik wakker werd met het gevoel dat alles niet goed was.
Iedereen sliep nog, maar de hond voelde het ook.
Dus we kruipen samen naar beneden en weten niet wat we moeten doen.
De lichten waren uit, maar het huis stond vol.
Met een blauwe incandescentie die heen en weer zwaaide.
Ik keek uit het raam, Ik was niet bang.
En daar in de duisternis zag ik een parade.
De mensen waren gelukkig, de muziek was homo.
Ze liepen langs mijn huis en smolten toen weg.
Ik stapte door de deur, het was een donkere maanloze nacht
Toch werden de marchers in blauw licht gebaad.
Ik maakte mijn weg naar beneden met een langzaam gemeten tempo
Ik was snel dichtbij genoeg om elk gezicht te zien.
En toen voelde ik me blij en zeer verrast
Voor sommige gezichten die ik herkende.
De eerste die ik kende was een jongen uit onze stad.
Die werd gedood in een storm door een boom die viel.
De volgende was een buur die erg goed was geweest.
Hoewel hij lang geleden stierf, herinner ik me hem nog.
En hem volgen was een lijn van jonge meisjes
Allemaal hand in hand als een lange parelsnoer.
Op een of andere manier wist ik hoe ze stroomden als water.
Dat elk van hen de dochter van de prior was.
En als zij elkander voorbijgingen.
Op het einde was de moeder van mijn moeder.
Ik kon niet zo hard bij haar komen als ik probeerde.
Maar ze draaide zich om en lachte naar me toen ik huilde.
Toen was ze weg in een flikkering van licht.
Terwijl de vreemde muziek vervaagde in de nacht.
Er was niets anders te doen dan terug naar bed te gaan.
En droom van deze magische mars van de doden.
Want er was nooit zo ' n blije aanblik
Dan de glimlach van mijn oma die Halloween avond.