Wintermond — Amoris Post Mortem songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Amoris Post Mortem" van Wintermond.
Songteksten
Auf einem Friedhof Nachts um vier
ging er einsam, allein zu ihr.
Mit dem Spaten in der Hand
trat er langsam ans Grab heran.
Schnell grub er tief und tiefer.
Durch Wurzeln, Stein - noch tiefer!
Bis das er endlich dann
am Sarg war angelangt.
Mit Liebe zum Detail
legte er den Sarg dann frei
und Erblickte voller Freude
ein Weib im Hochzeitskleide.
Und auf einmal ward es hell,
als die Sonne verdrängte die Schatten.
Oh, die Zeit verging zu schnell.
Er konnt sie nicht mehr verlassen.
Man fand ihn frühs sogleich.
Wie ein Kind im Mutterleib
eingerolltn, verängstigt zitternd
im Schoß der Toten wimmern.
Noch am selben Tag gerichtet.
Nekrophil so ward's berichtet.
Am Galgen sollt er hängen.
Danach im Feuer brennen.
Und jubelnd warf das Volk
seine Asche in's Unterholz.
Keine Rückkehr sollt es geben,
kein Engel ihm jemals vergeben.
Doch hat man nicht geahnt
welch Unrecht man ihm getan.
Nicht entweit, nicht geschändet -
nur geliebt - auch im Ende.
Songtekstvertaling
Op een kerkhof om vier uur ' s nachts.
hij ging alleen naar haar toe, eenzaam.
Met de spade in de hand
hij naderde langzaam het graf.
Hij groef snel diep en dieper.
Door wortels, steen-nog dieper!
Tot hij eindelijk dan
de kist was aangekomen.
Met aandacht voor Detail
toen legde hij de kist vrij.
en keek met vreugde
een vrouw in de trouwjurk.
En plotseling werd het helder,
toen de zon de schaduwen verdronk.
De tijd ging te snel.
Hij kon haar niet achterlaten.
Hij werd onmiddellijk vroeg gevonden.
Als een kind in de baarmoeder
ingeschreven, bang bevend
jammeren in de schoot van de doden.
Dezelfde dag.
Necrofiel dus het werd gemeld.
Hij zal aan de galg hangen.
Brand dan in het vuur.
En de mensen wierpen
zijn as in de ondergroei.
Er zou geen terugkeer moeten zijn.,
geen engel vergaf hem ooit.
Maar je hebt niet geraden
wat een onrecht werd hem aangedaan.
Niet ontheiligd, niet ontheiligd -
alleen geliefd-zelfs op het einde.