Winterfylleth — A Careworn Heart songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Careworn Heart" van Winterfylleth.
Songteksten
Lo! We learned in days gone by,
Of those beneath the stars,
Nameless heroes blessed by all,
But servants of their lords.
Their glory failed not, by man’s conflict,
When ensigns clashed and all fell fowl,
Men made famous on the earth,
By pious leaders, bold in warfare
The hand of slaughter, had been decided,
Land wound with fear, with the sedition of 'foes'!
Revered as warriors, and our saviours,
When fist and iron on all to war,
A nation guard on fields of battle,
Where none might home or hope enjoy!
«I was evermore in every way,
of thy will desirous in mind,
Now with sorrow must I deeds,
Act now as a warrior herd.»
Their hands hath slaughtered, their fate decided,
Land red with blood, their foes cut down!
A sinful tribe, the tumult of undone men,
The devil’s servants, blindly charging on.
After mixed for them, bitter together,
These wizards through their magic a fatal drink,
Which turned away, the wit and intellect of men,
And claimed their hearts within their breasts!
«I was evermore in every way,
of thy will desirous in mind,
Now with sorrow must I deeds,
Act now as a warrior herd.»
So in this forest grove they bid me dwell,
Under oak trees in this deathly barrow,
Old is this feeling, all I do is yearn,
The dales are dark and overgrown with briars.
Joyless is this place, full often here,
The absence of my kin, falls sharply on my soul!
Dear lovers in the world still they lie content,
While I alone, at break of dawn must walk!
Under oak trees round this earthly cave,
I remain the length of summer days,
Where I weep my many hardships,
Contrive to rest my careworn heart.
All my loves are fatally outcast,
Far off in some distant land,
Frozen by storms and under stony cliffs,
In desolate realms near torrid seas!
My weary heart must suffer all,
And call to mind a stronger time,
Grief must always be my friend,
Of she who mourns for her beloved.
Songtekstvertaling
Voorwaar. We leerden het in de voorbije dagen.,
Van hen onder de sterren,
Naamloze helden gezegend door allen,
Maar dienaren van hun heren.
Hun glorie faalde niet, door het conflict van de mens,
Toen de inschrijvingen botsten en alle gevogelte viel.,
Mensen die beroemd zijn geworden op aarde,
Door vrome leiders, gedurfd in oorlogvoering
De hand van de slacht, was beslist,
Land verwond met angst, met de opruiing van 'vijanden'!
Vereerd als krijgers, en onze verlossers,
Wanneer vuist en ijzer op allen naar de oorlog,
Een Nationale Garde op slagveld,
Waar niemand thuis of hoop kan genieten!
"Ik was altijd in alle opzichten,
van uw wil, verlangend in gedachten,
Nu moet ik met verdriet handelen.,
Handel nu als een Warrior kudde.»
Hun handen zijn afgeslacht en hun lot is bepaald.,
Land rood met bloed, hun vijanden neergehaald!
Een zondige stam, de tumult van de onechte mensen.,
De dienaren van de duivel, blindelings oprukken.
Daarna vermengde hij zich met een bittere nasmaak.,
Deze tovenaars door hun magie een dodelijk drankje,
Die zich afwendde, het verstand en het verstand der menschen.,
En zij wierpen hun harten op in hun harten.
"Ik was altijd in alle opzichten,
van uw wil, verlangend in gedachten,
Nu moet ik met verdriet handelen.,
Handel nu als een Warrior kudde.»
Dus in deze bosboomgaard vragen ze me te wonen,
Onder eiken bomen in deze dodelijke kruiwagen,
Oud is dit gevoel, alles wat ik doe is verlangen,
De dales zijn donker en overgroeid met briars.
Vreugdeloos is deze plek, vol vaak hier,
De afwezigheid van mijn familie, valt scherp op mijn ziel!
Lieve geliefden in de wereld nog steeds liggen ze tevreden,
Terwijl ik alleen ben, moet ik bij zonsopgang lopen.
Onder eiken bomen rond deze aardse grot,
Ik blijf de lengte van de zomerdagen,
Waar ik huil mijn vele ontberingen,
Probeer mijn zorgzame hart te laten rusten.
Al mijn liefdes zijn dodelijk verstoten.,
Ver weg in een ver land,
Bevroren door stormen en onder stenige kliffen,
In desolate rijken in de buurt van brandende zeeën!
Mijn vermoeide hart moet lijden,
En denk aan een sterkere tijd,
Verdriet moet altijd mijn vriend zijn.,
Van haar die rouwt om haar geliefde.