Winter Solstice — L'Aeroport songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'Aeroport" van Winter Solstice.
Songteksten
marching to the beat of a near end song
your crystal facade cracks quietly
with the legend of the mantis still fresh in my mind
i continue trying to give you the key
but your foot’s already in the door
one hand on the phone
the other on a blank picture frame
left alone to remember all the wonderful memories we never had together
there were no memories for us to have
move your hair from your face and look me in the eyes
with the legend of the mantis still fresh in my mind
i continue trying to give you the key
but your foot’s already in the door
forced to forget tomorrow
each breath becomes more precious than the last
drastic weather changes make me tired
hopefully the worst has passed me now
flawlessly gorgeous you looked in that dress
your intentions were more fair than your skin
it hurts to smile when your indecisive ways
freeze my emotionless expressions
marching to the beat of a near end song
your crystal facade cracks quietly
with the legend of the mantis still fresh in my mind
i continue trying to give you the key
but your foot’s already in the door
flawlessly gorgeous you looked in that dress
your intentions were more fair than your skin
over and over again, i seem to lose my mind
like a leaf in the wind of the most atrocious of hurricanes
carelessly and directionless it floats away
goodbye
Songtekstvertaling
marching to the beat of a near end song
je kristallen gevel breekt stilletjes.
met de legende van de bidsprinkhaan nog vers in mijn hoofd
ik blijf proberen je de sleutel te geven.
maar je voet zit al in de deur.
Eén hand op de telefoon.
de andere op een leeg beeldframe
alleen gelaten om alle prachtige herinneringen te herinneren die we nooit samen hadden.
er waren geen herinneringen voor ons om te hebben
haal je haar van je gezicht en kijk me in de ogen.
met de legende van de bidsprinkhaan nog vers in mijn hoofd
ik blijf proberen je de sleutel te geven.
maar je voet zit al in de deur.
gedwongen om morgen te vergeten
elke adem wordt kostbaarder dan de laatste.
drastische weersveranderingen maken me moe.
hopelijk is het ergste nu voorbij.
je zag er prachtig uit in die jurk.
je bedoelingen waren eerlijker dan je huid.
het doet pijn om te lachen als je besluiteloos bent.
bevries mijn emotieloze uitdrukkingen
marching to the beat of a near end song
je kristallen gevel breekt stilletjes.
met de legende van de bidsprinkhaan nog vers in mijn hoofd
ik blijf proberen je de sleutel te geven.
maar je voet zit al in de deur.
je zag er prachtig uit in die jurk.
je bedoelingen waren eerlijker dan je huid.
keer op keer, lijk ik mijn verstand te verliezen.
als een blad in de wind van de meest gruwelijke orkanen
onzorgvuldig en richtend, zonder dat het weg zweeft.
afscheid