Wine — Flowers songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Flowers" van Wine.
Songteksten
It must have been coming on June in the year
When I passed down a street and I saw you sitting there
Alone in your yard in a beat-up folding plastic chair
Well the sun beat down but you found some shade
You were sitting all alone in a garden that you made
Where each blade of grass and soldier straight flower obeyed
And I looked at you but to my surprise
Across generations eyes me eyes
And I tried to understand
But your taut lips they never said hi
Was your mind trained on the living or the dead
On the long road behind or the short road ahead
Did you take some comfort in colors that don’t fade
Were you hiding from the sun in your little bit of shade
Did you trade the moment for eternity
Make permanence a friend, time an enemy
Were you killing time or savoring the hours
Seeking salvation in rows of plastic flowers
I couldn’t stop to ask I had somewhere to be
Had something to do, somebody else to see
Had seeds to sow that might finally set me free
So I went on home to my own little garden
All the fragile, vivid blooms that live for just a few hours
Took my son’s tiny hand and watched a perfect sun falling in a limitless sky
And I thought about my life and the passing of time
All the flowers I’d plant and the trees I might climb
In my own tiny yard if there were ever ever enough time.
Songtekstvertaling
Het moet op juni van het jaar gekomen zijn.
Toen ik langs een straat liep en ik zag je daar zitten.
Alleen in je tuin in een beat-up plastic stoel
De zon ging onder, maar je vond wat schaduw.
Je zat helemaal alleen in een tuin die je maakte
Waar elk grassprietje en soldaat straight flower gehoorzaamde
En ik keek naar je, maar tot mijn verbazing
Over generaties heen kijken mijn ogen
En ik probeerde het te begrijpen.
Maar je strakke lippen hebben nooit Hallo gezegd.
Was je geest getraind op de levenden of de doden?
Op de lange weg achter of de korte weg voor ons
Heb je troost gevonden in kleuren die niet vervagen?
Verstopte je je voor de zon in je schaduw?
Heb je het moment voor de eeuwigheid geruild?
Maak duurzaamheid een vriend, tijd een vijand
Was je tijd aan het doden of genieten van de uren
Op zoek naar verlossing in rijen plastic bloemen
Ik kon niet stoppen om te vragen waar ik moest zijn.
Had iets te doen, iemand anders om te zien
Had zaden te zaaien die me eindelijk konden bevrijden
Dus ging ik naar huis, naar mijn eigen tuintje.
Alle fragiele, levendige blooms die maar een paar uur leven
Nam de kleine hand van mijn zoon en zag een perfecte zon vallen in een grenzeloze hemel
En ik dacht aan mijn leven en het verstrijken van de tijd
Alle bloemen die ik zou planten en de bomen die ik zou kunnen beklimmen
In mijn eigen kleine tuin als er ooit genoeg tijd was.