William Sheller — Les Enfants Du Week-End songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les Enfants Du Week-End" van William Sheller.
Songteksten
Parfois ils vous regardent à peine
Le temps de s’y faire mieux
Dans le long émois des semaines
Nous ont changé un peu
Et dans la seconde même ils vous reviennent
Et là ce sont bien eux
C’est un livre ouvert dans leurs yeux
Les enfants du week-end
Et c’est bien peu pour tout se dire
Pour se regarder le temps d’se voir grandir
Comme t’as changé comme tu ressembles à ta mère
J’ai pas eu l’temps vraiment alors dis-moi c’que t’aimerais faire
Ils se ressemblent, ils sont les mêmes
Dans les jardins des villes
Et les gens tous seuls sans famille
Les serrent fort contre eux-mêmes
Comme pour mieux garder en souvenir
Un dernier mot, un sourire
Jusqu'à l’heure où l’on les ramène
Les enfants du week-end
Et c’est bien peu pour tout se dire
Pour se regarder le temps d’se voir partir
Tout c’qu’on s’est promis pour les jours à venir
Tout c’qu’on a pas eu vraiment le temps d’s’offrir
Ce sont deux mains qui vous font signe
Aux vitres d’un taxi
On s’appelle un soir dans la semaine
Les enfants du week-end
(Merci à Mistel pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Soms kijken ze nauwelijks naar je.
Tijd om beter te worden
In de lange weken
We zijn een beetje veranderd
En op het moment dat ze terug komen naar jou
En daar zijn ze.
Het is een open boek in hun ogen.
Kinderen van het weekend
En dat is heel weinig om te zeggen.
Om elkaar te zien opgroeien
Hoe je veranderd bent hoe je op je moeder lijkt
Ik heb nog niet echt de tijd gehad dus vertel me wat je zou willen doen
Ze lijken op elkaar, ze zijn hetzelfde.
In de tuinen van de steden
En mensen helemaal alleen zonder familie
Druk ze hard tegen zichzelf aan.
Alsof je het beter in je geheugen kunt bewaren.
Een laatste woord, een glimlach
Tot we ze terugbrengen.
Kinderen van het weekend
En dat is heel weinig om te zeggen.
Om de tijd te zien om zichzelf te zien vertrekken
Alles wat we onszelf beloofden voor de komende dagen
Alles wat we ons niet konden veroorloven
Dit zijn twee handen die naar je wenken.
Bij de ramen van een taxi
We noemen onszelf een avond in de week.
Kinderen van het weekend
(Dank aan Mistel voor deze woorden)