William Elliott Whitmore — Lift My Jug [Song For Hub Cale] songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lift My Jug [Song For Hub Cale]" van William Elliott Whitmore.
Songteksten
Well I don’t care about my sorrows
And I don’t care about my woes
I put my knees down in the sand
Well I don’t care about my sorrows
And I don’t care about my woes
I put my knees down in the sand
Down where that river flows
I put my hands in the water
Look for my elbows in the cold
I let it wash my dirty face
Let it clense my troubled soul
Well, my name is Hub Cale
And my home is whereever I lay
And I was born to ride the rails
Ride the rail til judgement day
My face is wrinkled and weary
As rough as railroad tie
And when that train come rumblin' through this town
I lift my jug to the sky
Oh lord
Well, I lift my jug to the sky
And when that number 9 come rollin' by I lift my jug to the sky
For I was an engineer
I made my livin' shovelin' coal
Paid my dues for 12 long years
Then one day they let me go And that time it sure was rough
And the labor sure took its toil
For my lungs are as black
As the feathers of the crow
Now I lay underneath the trestle
With my jug of homemade rye
And when that train come rumblin' through this town I lift it up to the sky
Songtekstvertaling
Mijn verdriet kan me niet schelen.
En ik geef niets om mijn ellende.
Ik leg mijn knieën in het zand
Mijn verdriet kan me niet schelen.
En ik geef niets om mijn ellende.
Ik leg mijn knieën in het zand
Daar waar die rivier stroomt
Ik leg mijn handen in het water
Kijk naar mijn ellebogen in de kou
Ik liet het mijn vuile gezicht wassen.
Laat het mijn gekwelde ziel verlichten.
Mijn naam is Hub Cale.
En mijn huis is waar ik lig
En ik ben geboren om op de rails te rijden
Rijd de trein tot de dag des oordeels.
Mijn gezicht is gerimpeld en vermoeid
Zo ruw als een spoorlijn
En als die trein door deze stad komt rommelen
Ik til mijn kruik naar de hemel
Oh heer
Nou, ik til mijn kruik naar de hemel
En als dat nummer 9 voorbij komt rollen til ik mijn kruik op naar de hemel
Want ik was ingenieur.
Ik heb mijn leven gered door kolen te scheppen.
Ik heb 12 jaar lang betaald.
Op een dag lieten ze me gaan en die keer was het zwaar.
En de Arbeid heeft zeker zijn werk gedaan.
Want mijn longen zijn zo zwart
Als de veren van de kraai
Nu lig ik onder de trestle.
Met mijn kruik zelfgemaakte rogge
En als die trein door deze stad komt ... til ik hem op naar de hemel.