Wildlight — I Could Write songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "I Could Write" van Wildlight.
Songteksten
I could write of the broken tables upturned, broken china
in my insides broken windows…
And I could write of a wrinkled letter
posted stabbing folded
yesteryear, holding on…
But would it serve you?
And I could write of the dirty corners
cobwebs still stuck to me lacy white and hard to reach…
And I could write of a mixed-up morning
hands upon these shoulders
heavy, still not knowing…
Would it serve you? How could it serve you?
And in the lines I see the spiral of my trail,
and in the dark I see the pattern of a rail…
Moving, deeper, listen, slowly I fall away…
And I’d like to write of the worldly weather
clouds over these shoulders, changing getting outta myself…
And I’d like to write of all that holds you
but cannot quite see into, so come shortened parables…
I’d like to turn upon the shadows, thrust upon them candles
give 'em to the sun set down…
I’d like to learn from old volcanoes, spew what we do not need
what we do not need, what we do not…
like, to write, the silence between what I’d like and what I’m merely being…
And in the lines I see the pattern of a rail,
and in the dark I see the spiral of my trail
Songtekstvertaling
Ik kan de kapotte tafels omdraaien, gebroken china.
in mijn binnenste gebroken ramen…
En ik zou een gerimpelde brief kunnen schrijven.
gepost steken gevouwen
gisteren, vasthouden…
Maar zou het je helpen?
En ik kon schrijven van de vieze hoeken
spinnenwebben zitten nog steeds vast aan mij lacy wit en moeilijk te bereiken…
En ik kan een verwarde ochtend schrijven.
handen op deze schouders.
zwaar, nog steeds niet wetend…
Zou het je helpen? Hoe kan het je helpen?
En in de lijnen zie ik de spiraal van mijn pad,
en in het donker zie ik het patroon van een rail…
Bewegen, dieper, luister, langzaam val ik weg…
En Ik wil graag schrijven over het wereldse weer
wolken boven deze schouders, veranderend uit mezelf…
En ik zou willen schrijven over alles wat je houdt.
maar hij ziet het niet, dus komen de gelijkenissen.…
Ik wil me op de schaduwen richten, de kaarsen aansteken.
geef ze aan de zonsondergang.…
Ik wil leren van oude vulkanen, spugen wat we niet nodig hebben.
wat we niet nodig hebben, wat we niet nodig hebben…
zoals, om te schrijven, de stilte tussen wat ik zou willen en wat ik gewoon ben…
En in de lijnen zie ik het patroon van een rail,
en in het donker zie ik de spiraal van mijn spoor