White Hinterland — Hung on a Thin Thread songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Hung on a Thin Thread" van White Hinterland.
Songteksten
Come along in my mackinaw
I’ll point you where you need to go Though our path may bend and yaw
You won’t get lost
With my pointed prow and square stern
We’ll use our arms for oars
To spoor little schools of fish
Make festoon-shaped grooves in the fickle waves
‘Til the howling wind ushers us to leave
Out at sea for days
I sleep most afternoons away
And you anxiously compass us
‘Til we see land
But the land we knew
Was now a new landscape
And the howling wind ushered us to leave
But you wanted a closer look
Then gripped to the rail, how our cheeks turned pale
To see the flying machines near clip the houses
And throw kisses to the sandbar
Little tendrils of smoke trailing out of the exhaust
In parabolic wakes, swooping low like gulls
Causing the town to tremor and to shake
It was clear that city was nothing
But an aluminium piece of junk
Oh, and the howling wind ushered us to leave
But we couldn’t move we stood forever changed
When something ends, something has to begin
When the filaments of fiber
From their flares caught afire
Your hair looked like spark on a wire
I would have paid my last dollar
To see you lambent like that
Lit by the light of ten thousand shackled suns
Being hung on a thin thread
Sift amongst the debris for half-hearted dreams
Remnants of pocket change
Pretty, frilly, thrown-away things
Gauze and dust and shards of glass
Bricks and bended straws and greyhounds’teeth
And the howling wind ushered us to leave
Songtekstvertaling
Kom mee in mijn mackinaw
Ik wijs je aan waar je heen moet gaan door ons pad kan buigen en gieren
Je zult niet verdwalen.
Met mijn puntige voor-en achtersteven
We gebruiken onze armen voor riemen.
Om kleine scholen vis te bederven
Maak festoonvormige groeven in de wispelturige golven
Tot de huilende wind ons wegvoert
Dagenlang op zee
Ik slaap de meeste middagen weg.
En je benadert ons met angst.
Tot we land zien.
Maar het land dat we kenden
Was nu een nieuw landschap
En de huilende wind leidde ons weg.
Maar je wilde het van dichterbij bekijken.
Toen vastgepakt aan de reling, hoe onze wangen bleek werden
Om de vliegende machines in de buurt van clip de huizen
En kusjes op de zandbank gooien
Kleine pezen van rook die uit de uitlaat komen
In parabolische ontwaakt, zwoegend laag als meeuwen
Die de stad doet beven en beven.
Het was duidelijk dat de stad niets was.
Maar een aluminium stuk schroot
En de huilende wind liet ons vertrekken.
Maar we konden niet bewegen we stonden voor altijd veranderd
Als er iets eindigt, moet er iets beginnen.
Wanneer de vezels "filamenten" zijn
Van hun fakkels die in brand staan
Je haar zag eruit als een vonk op een draad.
Ik zou mijn laatste dollar hebben betaald.
Om je zo te zien lammeren.
Verlicht door het licht van tienduizend geketende zonnen
Aan een dunne draad worden gehangen
Zoef tussen het puin naar halfslachtige dromen
Restanten van zakgeld
Mooie, frille, vergooide dingen
Gaas en stof en glasscherven
Bakstenen en strootjes en hazewindhonden ' taeth
En de huilende wind leidde ons weg.