White Hinterland — Hometown Hooray songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Hometown Hooray" van White Hinterland.
Songteksten
Down by the old stone church
Where the joe-pye weed and the mallows grow
Those petals bigger then my fist
Watch them bob and bow when the wind does blow
There grows a cypress tree
And in its trunk I carved you name
And right beside it I carved mine
They’ll give you the hometown hooray
When you come home, baby
Bronze your combat boots
And set your bones in clay
Write down every word you ever had to say
No one wants to believe you died in vain
The first spring that you were gone
The women who lived on the flat roof-tops
Had sherds sewn with quickly germinating seeds of greens
In all of their Sapphic celebrations
They held fires and dances, chanted your name
Tied yellow ribbons round the trunks of trees in town
They’ll give you the hometown hooray
When you come home, baby
Bronze your combat boots
And set your bones in clay
Write down every word you ever had to say
With Homeric undertones and half the length
But the skies held a collusion of their own
And on the sunniest day there ever was
You died at the tusk of a bayonet
And Aphrodite found your body
Sprinkled nectar in your wounds
And you blood dripped red anemones
That shimmered just like precious stones
And they floated down the riverbank
To the tributary that now shares your name
And the rapids from then on ran red
They run red to this day
They’ll give you the hometown hooray
When you come home, baby
Oh bronze your combat boots
And set your bones in clay
Write down every word you ever had to say
With Homeric undertones and half the length
We used to walk past the blue schoolhouse
We wore our love like it was a crown
And our skin was a map we knew by heart
We never once got lost
We never once got lost
No one wants to believe you died in vain
The Sapphic women who love you so
Still cry every spring when the fennel goes
And the wheat and the barley and the hardy rye
Wither and go to seed
I walk down to the old stone church
Where the joe-pye weed and the mallows grow
Those petals droop now heavy with rain
Watch them bob and bow when the wind does blow
There, my favorite cypress tree
As tall as the steeples I can see
They’ve tied a yellow-ribbon 'round its trunk
That covers your name where I carved it twice
I rip that ribbon off the tree
Burn it down by the river that now shares your name
Place the ash where the water ravenously licks the riverbank
We used to walk past the blue schoolhouse
We wore our love like it was a crown
And our skin was a map I knew by heart
We never once got lost
We never once got lost
No one wants to believe you died in vain
Songtekstvertaling
Bij de oude stenen kerk
Waar de joe-pye wiet en de mallows groeien
Die blaadjes groter dan mijn vuist
Kijk hoe ze buigen en buigen als de wind waait
Er groeit een cipresboom
En in de kofferbak heb ik je naam gekerfd.
En ernaast heb ik de mijne gesneden.
Ze geven je de thuisstad hoera
Als je thuiskomt, schatje
Verbrons je gevechtslaarzen.
En jouw beenderen in klei zetten.
Schrijf elk woord op dat je ooit hebt gezegd.
Niemand wil geloven dat je voor niets gestorven bent.
De eerste lente dat je weg was
De vrouwen die op de vlakke daktoppen woonden
Had sherds genaaid met snel ontkiemende zaden van groenten
In al hun Sapphische feesten
Ze hielden vuur en dansen, riepen je naam
Gebonden gele linten rond de boomstammen in de stad
Ze geven je de thuisstad hoera
Als je thuiskomt, schatje
Verbrons je gevechtslaarzen.
En jouw beenderen in klei zetten.
Schrijf elk woord op dat je ooit hebt gezegd.
Met een Homerische ondertoon en de helft van de lengte
Maar de hemel hield een samenzwering van hun eigen
En op de zonnigste dag die er ooit was
Je stierf aan de slagtand van een bajonet.
En Aphrodite Vond je lichaam
Gestrooide nectar in je wonden
En je bloed druppelde rode anemonen.
Dat glinsterde net als edelstenen.
En ze dreven de rivieroever af.
Aan de zijrivier die nu uw naam deelt
En de stroomversnellingen vanaf toen renden rood
Ze lopen rood tot op de dag van vandaag.
Ze geven je de thuisstad hoera
Als je thuiskomt, schatje
Oh bronze your combat boots
En jouw beenderen in klei zetten.
Schrijf elk woord op dat je ooit hebt gezegd.
Met een Homerische ondertoon en de helft van de lengte
We liepen langs de blauwe school.
We droegen onze liefde alsof het een kroon was.
En onze huid was een kaart die we uit ons hoofd kenden.
We zijn nooit verdwaald.
We zijn nooit verdwaald.
Niemand wil geloven dat je voor niets gestorven bent.
De Sapphische vrouwen die zo van je houden
Nog steeds huilen elke lente als de venkel gaat
En de tarwe en de gerst en de hardy rogge
Verwelken en naar zaad gaan
Ik loop naar de oude stenen kerk
Waar de joe-pye wiet en de mallows groeien
Die blaadjes hangen nu zwaar van de regen
Kijk hoe ze buigen en buigen als de wind waait
Daar, mijn favoriete cipresboom
Zo groot als de torens die ik kan zien
Ze hebben een geel lint om de kofferbak gebonden.
Dat bedekt je naam, waar ik het twee keer kerfde.
Ik ruk dat lint van de boom.
Brand het af bij de rivier die nu jouw naam deelt.
Plaats de as waar het water razend de rivieroever likt.
We liepen langs de blauwe school.
We droegen onze liefde alsof het een kroon was.
En onze huid was een kaart die ik uit mijn hoofd kende.
We zijn nooit verdwaald.
We zijn nooit verdwaald.
Niemand wil geloven dat je voor niets gestorven bent.