White Hinterland — A Beast Washed Ashore songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Beast Washed Ashore" van White Hinterland.

Songteksten

‘Neath the leaden lid
I saw your face
Ashen and pale as you walked away
And I stayed behind
Oh Where’d you go Dearest friend of mine
Can you recall the lurid scene of savagery
The sea beast belly-up and beached
Twice as long as a seven mast ship
They took him apart with pliers and a crane
Oh they took him apart, though it took several days
And they took him apart and the townspeople came
And chit-chattered away
The sky that night seemed lacerated
Each cloud a con- contusion
Some wade in the water to wash his bones off
I wade in the water and I watch ‘em
Then they stack him up on a pushcart
Haul him off to the maritime museum
The horizon boasts a widowed light
That punches pinholes ‘tween the sycamores and pines
And through the sodden bogs I make my way back home
The biddies of the town can chew this tale down
And gnaw it into skeletal scraps ‘til fiction is fact
See the truckling trees, bare in the air
But for struggling kites
Oh! His bones are bleached, laid out on the truck
His teeth are brushed and his mouth is shut
His bones are tied with twine and screws
Put on poles, hoisted up in a room
I recall looking once ‘neath your lids
To a universe full of starts
And the days drag on awfully long
When you’re not one who can carry on Chit-chattering away
Chit-chattering away…

Songtekstvertaling

"Neath the leaden lid
Ik zag je gezicht.
Ashen en bleke als je wegliep
En ik bleef achter.
Waar ben je heen gegaan, beste vriend van me?
Kunt u zich de lugubere scène van wreedheid herinneren?
Het zeebeest op de buik en gestrand
Twee keer zo lang als een zeven mast schip
Ze haalden hem uit elkaar met een tang en een kraan.
Ze haalden hem uit elkaar, maar het duurde een paar dagen.
En ze haalden hem uit elkaar en de dorpelingen kwamen
En geklets.
De hemel leek die nacht verscheurd.
Elke wolk een con - contusie
Wat wade in het water om zijn botten eraf te wassen.
Ik waad in het water en ik kijk naar ze.
Dan stapelen ze hem op een pushcart.
Breng hem naar het maritieme museum.
De horizon heeft een breed licht
Die Schuttert tussen de sycamores en dennen.
En door de vochtige bogs ga ik terug naar huis.
De biddies van de stad kunnen dit verhaal neerhalen.
En knabbelde het in restjes van het skelet totdat fictie een feit is.
Zie de trommelbomen, naakt in de lucht
Maar voor worstelende vliegers
Oh! Zijn botten zijn gebleekt, op de truck gelegd.
Zijn tanden zijn gepoetst en zijn mond is dicht
Zijn botten zijn vastgebonden met touw en schroeven.
Zet palen op, hijs op in een kamer.
Ik herinner me dat ik ooit bij je deksels keek.
Naar een universum vol start
En de dagen duren vreselijk lang.
Als je niet iemand bent die kan blijven kletsen
Klets maar wat.…