Weeping Silence — Ivy Thorns Upon the Barrow songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ivy Thorns Upon the Barrow" van Weeping Silence.
Songteksten
Soul-bearer guide me above this mindless life,
above the willow and the wading trees,
over perceived horrors, over blinding faiths,
to find my waking hour
uncaged and free.
Raven-wings carry me forth
to feel the blades of grass once more
that in life failed to grow.
Hold the flowers that withered in sorrow,
breathless, embraced,
in ivy thorns upon the barrow.
The way goes ever on past the stream and wandering star,
under mountains of old deceit,
over white seeds sown in winter.
Bent, distorted, twisted, and old,
led through dead-end roads till we’re cold.
Even if some endure and search an awakening,
like caged birds they yearn scented gardens in spring,
to break away from the delirium,
to open their eyes, even if late is the hour.
Like from a dream, it wakes their soul.
The dead move quick and silent
over great barren seas.
Only the dead can see them —
portraits of life.
Grey but vibrant are they,
Breathless but full of life.
They’ve reached the summit
and their wake is complete.
The dream, the illusion of life,
that has gone past its time.
My eyes are peered to see,
my mind has been set free.
The final fate is sealed for I’m not blinded.
And my wake is complete!
Songtekstvertaling
Zieldrager leidt me boven dit hersenloze leven.,
boven de wilg en de waadbomen,
over waargenomen verschrikkingen, over verblindende geloofs,
om mijn wakende uur te vinden
niet gekooid en vrij.
Raven-wings dragen me voort
om de grassprieten weer te voelen
dat in het leven niet groeide.
Hou de bloemen die verdorren van verdriet,
ademloos, omhelsd,
in ivy doorns op de kruiwagen.
De weg gaat altijd langs de Beek en Zwervende ster,
onder bergen van oude misleiding,
over witte zaden gezaaid in de winter.
Gebogen, verwrongen, verwrongen, en oud,
geleid door doodlopende wegen tot we koud zijn.
Zelfs als sommigen volharden en zoeken naar een ontwaken,
als gekooide vogels verlangen zij in het voorjaar naar geurende tuinen.,
om te ontsnappen aan het delirium,
om hun ogen te openen, ook al is het laat.
Zoals uit een droom, het wekt hun ziel.
De doden bewegen snel en stil
over grote onvruchtbare zeeën.
Alleen de doden kunnen ze zien. —
portretten van het leven.
Grijs maar levendig zijn ze,
Ademloos, maar vol leven.
Ze hebben de top bereikt.
en hun wake is compleet.
De droom, de illusie van het leven,
dat is voorbij zijn tijd gegaan.
Mijn ogen worden bekeken om te zien,
mijn geest is bevrijd.
Het lot is bezegeld, want ik ben niet verblind.
En mijn wake is compleet!