Weepers Circus — Allumez les réverbères songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Allumez les réverbères" van Weepers Circus.
Songteksten
Les ragots que l’on s’rengaine à n’en plus savoir que dire
Les imbroglios mortels entre le père et le fils
La cocarde que l’on s’claironne à n’en plus avoir de pire
La pouliche invertébrée qui sait nous flatter l’iris
C’est l’histoire d’un croissant gris
Qui n'éclaire pas mon ciel
C’est l’histoire du trop-passé
Qui se perd en ressouvenance
C’est pourquoi j’vous jette un verre
Ou voire pire une dernière danse
Qu’on c’la fasse notre histoire
Entre la rue et le ciel
Allumez, allumez, allumez les réverbères
Allumez, allumez, que se consument les heures
Allumez, allumez, allumez les réverbères
Allumez, allumez, que se consument les heures
Les peintres dominicains qui cravachent dans la boue
Qui nous oeuvrent leur pipi à leurs heures trop perdues
Les infâmes charolaises qui cuisent à feu et à sang
Leurs soeurettes des basses-cours pour de grassouillets messieurs
C’est l’histoire d’un croissant gris
Qui n'éclaire pas mon ciel
C’est l’histoire du trop-passé
Qui se perd en ressouvenance
C’est pourquoi j’vous jette un gant
Je déterre la hache de guerre
Qu’on c’la fasse notre histoire
Entre la rue et le ciel
Allumez, allumez…
Les gens de trop bon conseil n’ont pas su me faire asseoir
Ceux qui me toisent de travers parc’que je n’existe pas
D’où je viens? Qui suis-je nu? Que fais-je seul dans le noir?
Qu’ai-je vécu dans ma vie qui fasse bien vibrer les coeurs
Texte et musique Franck et Alexandre George — 31 Juillet 1999
Songtekstvertaling
De roddels die we weigeren te weten wat te zeggen
De dodelijke imbroglios tussen vader en zoon.
De kakade die men opblaast om niet slechter te hebben
De ongewervelde veulen die weet hoe de iris te vleien.
Dit is het verhaal van een grijze Halvemaan
Die mijn hemel niet verlicht
Dit is het verhaal van het te-verleden
Die verloren is in de restitutie
Daarom geef ik je een drankje.
Of nog erger een laatste dans
Laten we het ons verhaal maken.
Tussen de straat en de lucht
Doe het licht aan.
Zet aan, zet aan, welke uren worden verbruikt
Doe het licht aan.
Zet aan, zet aan, welke uren worden verbruikt
Dominicaanse schilders die hunkeren in de modder
Die hun plas doen in hun verloren uren.
De beruchte Charolais die koken met vuur en bloed
Hun zussen bass-lessen voor mollige heren
Dit is het verhaal van een grijze Halvemaan
Die mijn hemel niet verlicht
Dit is het verhaal van het te-verleden
Die verloren is in de restitutie
Daarom gooi ik je een handschoen toe.
Ik graaf de bijl op.
Laten we het ons verhaal maken.
Tussen de straat en de lucht
Zet aan, zet aan…
Mensen van te goed advies wisten niet hoe ik moest zitten
Degenen die me verdraaien omdat ik niet besta.
Waar kom ik vandaan? Wie ben ik naakt? Wat doe ik alleen in het donker?
Wat heb ik in mijn leven ervaren waardoor de harten goed trillen
Tekst en muziek Franck en Alexandre George-31 juli 1999