Weddings Parties Anything — A Tale they Won't Believe songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Tale they Won't Believe" van Weddings Parties Anything.
Songteksten
We left Macquarie Harbour it was in the pouring rain
None of us quite sure if we would see England again
Some fool muttered death or liberty
There was six of us together a jolly hungry crew
And as the days went by you know our hunger quickly grew
Some fool muttered death or liberty
So that night we made fires out of twigs and out of bark
And our stomachs they were grumbling all through the night so dark
We were only trying to keep ourselves alive
But when the sun came up next morning well the six had turned to five
And I said, right there’s another one, don’t you frown
Chew the meat and hold it down, It’s a tale they won’t believe
When I get down to Hobart town
All five of us were nervous and I’ll tell you that’s a fact
Bu you should have seen the bastard who was carrying the axe
He was a sick man he had murder in his heart
And then we reached the Franklin River, and it took two days to cross
We were wet and almost starvin' and for food were at a loss
We were hungry men with murder on our minds
So that night we made a fire out of twigs and out of bark
And our stomachs they were rumbling all through the night so dark
And they were making noises the dead could not ignore
And when the sun came up next morning
The five had turned to four!
And I said, right there’s another one, don’t you frown
Chew the meat and hold it down, It’s a tale they won’t believe
When I get down to Hobart town
Well the four of us kept marching to a place called Western Teirs
A country full of tasty game but for us it held no cheer
We had no guns we were traveling without hope
But the axe it loomed so ominous and God’s hand was at play
A sick man is a type of game which can not run away
So stay easy, my poor man, your time’s at hand
So that night we made fires out of twigs and out of bark
And our stomachs they were grumbling all through the night so dark
I can’t say I feel guilty, after all it wasn’t me
But when the sun came up next morning the four had turned to three
And I said, right there’s another one, don’t you frown
Chew the meat and hold it down, It’s a tale they won’t believe
When I get down to Hobart town
Well the three of us kept moving but one was fading fast
He had been bitten by a snake and you could see he would not last
Stay easy my good man your time is at hand
And when he could last no longer his days were fading fast
We were far to weak to carry him subsistency comes first
Stay easy my good man your time is at hand
So that night we made fires out of twigs and out of bark
And our stomachs they were grumbling all through the night so dark
It was a messy job but it was one we had to do
But when the sun came up next morning (guess what) the three had turned to two
And I said, right there’s another one, don’t you frown
Chew the meat and hold it down, It’s a tale they won’t believe
When I get down to Hobart town
Now he had been looking at me funny, sort of eyeing me for days
And you would not need to be too bright to know that bastard’s ways:
He was a sick man, he had murder in his heart
But even bastards have to rest, and even bastards have to sleep
And when he was in the land of Nod straight over I did creep
And the axe that he had wielded now was mine
So that night, I made the fire, out of twigs and out of bark
And my stomach it kept rumbling all through the night so dark
I can’t say that I enjoyed it, and it wasn’t exactly fun
But when the sun came up next morning, the two had turned to one!
And I said, right there’s another one, don’t you frown
Chew the meat and hold it down, It’s a tale they won’t believe
When I get down to Hobart town
Well now history is a pack of lies, as any fool can tell
So when I got down to Hobart town I told my story well
But do you think they would believe one word I said?
For they thought that I was covering for my mates still at large
Said they’d be roaming in the bush so wild and free
And back to old Macquarie Harbour they sent me
But I remember the fires made out of twigs and made of bark
And my stomach it was grumbling all through the night so dark
And this young fool he just said to me it’s liberty or death
And he looked a rather tasty one, I just could not help it singing
And I said, right there’s another one, don’t you frown
Chew the meat and hold it down, It’s a tale they won’t believe
When I get down to Hobart town
A tale they won’t believe
Chords
Em d c d am d em em d c d
Based on Australia’s colonial past
A macabre account of escaped men making
Their way across Tasmania, resorting to
Cannibalism to survive the long trek in the bush
From a passage in Robert Hughes' The Fatal Shore
Songtekstvertaling
We verlieten de haven van Macquarie. het was in de stromende regen.
Niemand van ons weet zeker of we Engeland weer zouden zien.
Een idioot mompelde de dood of Vrijheid.
We waren met z ' n zessen samen.
En als de dagen voorbij gingen Weet je dat onze honger snel groeide
Een idioot mompelde de dood of Vrijheid.
Die nacht maakten we vuur van takjes en van schors.
En onze magen die de hele nacht mopperden zo donker
We probeerden alleen onszelf in leven te houden.
Maar toen de zon de volgende ochtend opkwam ... waren de zes veranderd in vijf.
En ik zei, Daar is er nog een, niet fronsen
Kauw het vlees en houd het vast, het is een verhaal dat ze niet geloven
Als ik in Hobart town ben
We waren alle vijf nerveus en dat is een feit.
Maar je had de klootzak moeten zien die de bijl droeg.
Hij was een zieke man. hij had een moord in zijn hart.
En toen bereikten we de Franklin rivier, en het duurde twee dagen om over te steken
We waren nat en verhongerden bijna. We hadden geen eten meer.
We waren hongerige mannen met moord in onze gedachten.
Dus die nacht maakten we een vuur van twijgen en van schors.
En onze magen ze rommelden de hele nacht door zo donker
En ze maakten geluiden die de doden niet konden negeren.
En toen de zon de volgende ochtend opkwam
De vijf waren vier geworden.
En ik zei, Daar is er nog een, niet fronsen
Kauw het vlees en houd het vast, het is een verhaal dat ze niet geloven
Als ik in Hobart town ben
Wij vieren bleven marcheren naar een plek genaamd Western Teirs.
Een land vol lekker spel, maar voor ons was het geen blijdschap.
We hadden geen wapens. we reisden zonder hoop.
Maar de bijl die hij droeg was zo onheilspellend en Gods hand was in het spel
Een zieke man is een soort spel dat niet weg kan lopen.
Dus blijf rustig, mijn arme man, je tijd is nabij
Die nacht maakten we vuur van takjes en van schors.
En onze magen die de hele nacht mopperden zo donker
Ik kan niet zeggen dat ik me schuldig voel, want ik was het niet.
Maar toen de zon de volgende ochtend opkwam, waren de vier veranderd in drie.
En ik zei, Daar is er nog een, niet fronsen
Kauw het vlees en houd het vast, het is een verhaal dat ze niet geloven
Als ik in Hobart town ben
We bleven met z ' n drieën bewegen, maar één vervaagde snel.
Hij was gebeten door een slang en je kon zien dat hij het niet zou volhouden.
Rustig aan, beste man. je tijd is gekomen.
En toen hij het niet langer volhield vervaagde zijn dagen snel.
We waren te zwak om hem te onderhouden.
Rustig aan, beste man. je tijd is gekomen.
Die nacht maakten we vuur van takjes en van schors.
En onze magen die de hele nacht mopperden zo donker
Het was een rommelige baan, maar het was er een die we moesten doen.
Maar toen de zon de volgende ochtend opkwam (raad eens wat) waren de drie veranderd in twee
En ik zei, Daar is er nog een, niet fronsen
Kauw het vlees en houd het vast, het is een verhaal dat ze niet geloven
Als ik in Hobart town ben
Hij keek me al dagen vreemd aan.
En je hoeft niet te slim te zijn om de manieren van die klootzak te kennen.:
Hij was ziek, hij had moord in zijn hart.
Maar zelfs klootzakken moeten rusten, en zelfs klootzakken moeten slapen.
En toen hij in het land van Nod was, kruipte ik
En de bijl die hij nu had gebruikt was van mij.
Dus die nacht, maakte ik het vuur, uit twijgen en uit schors.
En mijn maag bleef maar rommelen de hele nacht zo donker
Ik kan niet zeggen dat ik het leuk vond, en het was niet echt leuk.
Maar toen de zon de volgende ochtend opkwam, waren de twee tot één veranderd!
En ik zei, Daar is er nog een, niet fronsen
Kauw het vlees en houd het vast, het is een verhaal dat ze niet geloven
Als ik in Hobart town ben
De geschiedenis is een hoop leugens.
Dus toen ik in Hobart town aankwam, vertelde ik mijn verhaal goed.
Maar denk je dat ze één woord geloven van wat ik zei?
Want ze dachten dat ik mijn vrienden nog steeds op vrije voeten hield.
Ze zeiden dat ze zo wild en vrij in de bush zouden rondzwerven.
En terug naar de oude Macquarie Haven stuurden ze me
Maar ik herinner me de branden gemaakt van takjes en gemaakt van schors
En M ' n maag mopperde de hele nacht zo donker
En deze jonge dwaas zei net tegen me dat het Vrijheid of dood is.
En hij zag er lekker uit, Ik kon het niet helpen met zingen.
En ik zei, Daar is er nog een, niet fronsen
Kauw het vlees en houd het vast, het is een verhaal dat ze niet geloven
Als ik in Hobart town ben
Een verhaal dat ze niet zullen geloven
Akkoorden
Em d C D am D em D c d
Gebaseerd op het koloniale verleden van Australië
Een macaber verslag van ontsnapte mannen die
Hun weg door Tasmanië,
Kannibalisme om de lange tocht in de bush te overleven
Van een passage in Robert Hughes ' The Fatal Shore