We Were Skeletons — Haunting the Ghost songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Haunting the Ghost" van We Were Skeletons.
Songteksten
Pale skin fading away underneath midnight-blue sky.
Your dress with flowers blending in with the trees —
grass beneath a hopeful gesture.
Smoke from your lips making me sweat.
You’re disappearing with the light — panic sets in.
An image still exists beneath the veil of the night, barely focused.
Your face is familiar,
but is it only because I think about it all the time
the sun burns bright the image in my head?
Or do I really see your face, just pale
and blended and faded, for what it really is?
It only looks how the light wants it to look.
You’ve become a ghost. You haunted me, now I’m haunting you.
Holding on to every word you said and every look you gave, but still never
enough.
Skin like an atlas. Read every page. Followed every map.
Coming close to you was like coming close to the truth.
Lost myself inside myself, but I can’t stop looking for you.
Broken mirror
inside my head reflects
hallway photographs
of you in a white dress.
Your body of
terribly beautiful memories
that shape of our history. You had better reasons to be afraid than I ever did.
The way you look at me. Exhale the words you breathe.
You don’t say it enough. Just say it out loud.
Songtekstvertaling
Bleke huid verdwijnt onder de nachtblauwe hemel.
Je jurk met bloemen die zich vermengen met de bomen —
gras onder een hoopvol gebaar.
Rook uit je lippen maakt me aan het zweten.
Je verdwijnt met de licht paniek.
Een beeld bestaat nog steeds onder de sluier van de nacht, nauwelijks geconcentreerd.
Je gezicht komt me bekend voor.,
maar is het alleen omdat ik er de hele tijd aan denk
de zon brandt het beeld in mijn hoofd?
Of zie ik echt je gezicht, gewoon bleek
en gemengd en vervaagd, voor wat het werkelijk is?
Het ziet er alleen uit hoe het licht wil dat het eruit ziet.
Je bent een geest geworden. Je achtervolgde me, nu achtervolg ik je.
HOU VAST AAN elk woord dat je zei en elke blik die je gaf, maar nooit
genoeg.
Huid als een atlas. Lees elke pagina. Volgde elke kaart.
Dicht bij je komen was alsof je dicht bij de waarheid kwam.
Ik verloor mezelf in mezelf, maar ik kan niet stoppen met zoeken naar jou.
Gebroken spiegel
in mijn hoofd reflecteert
foto ' s van de gang
van jou in een witte jurk.
Uw lichaam van
vreselijk mooie herinneringen.
die vorm van onze geschiedenis. Je had betere redenen om bang te zijn dan ik ooit deed.
De manier waarop je naar me kijkt. Adem de woorden uit die je inademt.
Je zegt het niet genoeg. Zeg het gewoon hardop.