Wax — Don't Need songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Don't Need" van Wax.

Songteksten

Sitting on a park bench on the D Low
Feeling like Clark Kent’s alter-ego
Throwing out bread smigeons
To the eager-to-fed pigeons
I could loaf around, laugh all day
But unless I got another loaf around, they fly away
I wish I could fly too
I’d fly to a lake and sit in somebody’s canoe
I wouldn’t care if it were strapped with the oar
Cause I wouldn’t be in no rush to make it back to the shore
I’m not an athletic specimen
But I can float with the best of them
People tend to act real pushy
But you can’t put a strain on my brain, it’s too mushy
I just recline in the sun
Stumble through life until my time is done
Don’t need
No better place to go You can catch me on a playground swing
Back and forth smilin' doing my thing
Passers-by often color me dumb
But I dont' care man, I’m comfortably numb
They lookin at me real strangely
But their perceptions don’t change me I bet if I jumped at the right trajectory
I’d fly right over them and land in a special seat
On the crest of the moon with a fishing pole
Cast into earth in some distant hole
Pull up a catfish I wouldn’t gut it I would play with it, and love it
I’m sorry for the hole that spanned your lip
A small price for that old companionship
Loneliness is a mountain, a massive climb
I’m on the other side, happy, just passing time

Songtekstvertaling

Zittend op een bankje in het park
Het gevoel dat Clark Kent ' s alter-ego
Brood smigeons weggooien
Aan de gretige duiven
Ik kan de hele dag lachen.
Maar tenzij ik nog een brood heb, vliegen ze weg.
Ik wou dat ik ook kon vliegen.
Ik vloog naar een meer en zat in iemands kano.
Het kan me niet schelen als het vastgebonden was met de roeispaan.
Want ik zou niet gehaast zijn om terug naar de kust te gaan.
Ik ben geen atletisch exemplaar.
Maar ik kan drijven met de beste van hen
Mensen doen nogal opdringerig.
Maar je kunt geen druk zetten op mijn hersenen, het is te papperig
Ik lig in de zon
Strompel door het leven tot mijn tijd voorbij is
Niet nodig
Geen betere plek om heen te gaan je kunt me betrappen op een schommel in de speeltuin
Heen en weer grijnzend mijn ding doen
Voorbijgangers kleuren me vaak dom.
Maar het kan me niet schelen man, ik ben comfortabel gevoelloos
Ze kijken heel vreemd naar me.
Maar hun percepties veranderen me niet. Ik wed dat als ik op de juiste baan zou springen ...
Ik vloog over ze heen en landde op een speciale stoel.
Op de top van de maan met een hengel
In een afgelegen gat in de aarde geworpen
Trek een meerval op Ik zou hem niet opensnijden ik zou ermee spelen en er van houden
Het spijt me voor het gat dat je lip heeft gebruind.
Een kleine prijs voor dat oude gezelschap.
Eenzaamheid is een berg, een enorme klim
Ik ben aan de andere kant, gelukkig, gewoon om de tijd door te brengen.