Waterson:Carthy — The Old Churchyard songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Old Churchyard" van Waterson:Carthy.

Songteksten

Come, come with me out to the old churchyard
I so well know those paths 'neath the soft green sward
Friends slumber in there that we want to regard;
We will trace out their names in the old churchyard
Mourn not for them, their trials are o’er
And why weep for those who will weep no more?
For sweet is their sleep, though cold and hard
Their pillows may be in the old churchyard
I know that it’s vain when our friends depart
To breathe kind words to a broken heart;
And I know that the joy of life is marred
When we follow lost friends to the old churchyard
But were I at rest 'neath yonder tree
Oh, why would you weep, my friends, for me?
I’m so weary, so wayworn, why would you retard
The peace I seek in the old churchyard?
Why weep for me, for I’m anxious to go
To that haven of rest where no tears ever flow;
And I fear not to enter that dark lonely tomb
Where our Savior has lain and conquered the gloom
I rest in the hope that one bright day
Sunshine will burst to these prisons of clay
And old Gabriel’s trumpet and voice of the Lord
Will wake up the dead in the old churchyard

Songtekstvertaling

Kom mee naar het kerkhof.
Ik ken die paden zo goed, net als de zachte groene snavel.
Vrienden slapen daar in die we willen respecteren;
We zullen hun namen traceren op het oude kerkhof.
Treur niet om hen, hun beproeving is nabij.
En waarom treuren om hen die niet meer zullen huilen?
Want zoet is hun slaap, hoewel koud en hard
Hun kussens kunnen op het oude kerkhof liggen.
Ik weet dat het ijdel is als onze vrienden vertrekken.
Om vriendelijke woorden in te ademen aan een gebroken hart;
En ik weet dat de vreugde van het leven is ontsierd
Als we verloren vrienden volgen naar het oude kerkhof
Maar was ik in rust ' naast die boom
Oh, waarom zouden jullie huilen, mijn vrienden, voor mij?
Ik ben zo moe, dus wayworn, waarom zou je achterlijk zijn?
De vrede die ik zoek op het oude kerkhof?
Waarom huil je om mij, Want Ik wil graag gaan
Naar die rustplaats waar nooit tranen stromen;
En ik vrees dat ik die donkere eenzame tombe niet binnenga.
Waar onze Verlosser de duisternis heeft overwonnen
Ik rust in de hoop dat op een heldere dag
De zon zal in deze gevangenissen van klei uitbarsten.
En de trompet van Gabriël en de stem van de Heer
Zal de doden wakker maken op het oude kerkhof.