Watain — Holocaust Dawn songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Holocaust Dawn" van Watain.

Songteksten

Can you see the flames glow
At the brooding gates of dawn?
At last, we are nearly there…
Long was the winter
And dark were the stars,
That eclipsed our dying hearts.
And the snow fell
While blind men waltzed with Death,
On tombs of mighty gods.
At war with all,
Though yonderwards, ever our gaze.
Certain, our sight, like the daggers we wield.
Staled by doubt, yet never to yield…
What spoils shall the soil spill forth then?
What buds shall burst?
What crops may our sickles reap?
What beasts shall rise from their sleep?
Eerie shines the light of morning stars.
Eager sound the horns of Holocaust.
Behold, ye angels petrified,
Through tears of woe and awe.
A nameless plague veiled and deformed
Through leaden morning dust now stalks.
Homewards…
Mind not my burden,
Although it is the weight of all sins.
Their harvester awaits at the end of my road.
Mind not my disfigurements,
Although they are the pains of all flesh.
For I run with wolves at night,
And quenchless is their hunger…
How long, the winter.
How cold, the night.
How dark, the hearts…
Shine now ye strange light!
Shine, rampant star!
Pale, at Holocaust Dawn.

Songtekstvertaling

Kun je de vlammen zien gloeien?
Bij de broedende poorten van de dageraad?
Eindelijk zijn we er bijna.…
Lang was de winter
En donker waren de sterren,
Dat overschaduwde onze stervende harten.
En de sneeuw viel
Terwijl blinde mannen walsten met de dood,
Op graven van machtige goden.
In oorlog met iedereen,
Hoewel yonderwaarts, altijd onze blik.
Zeker, ons zicht, zoals de dolken die we hanteren.
Gestalkt door twijfel, maar nooit toegeven…
Welke buit zal de aarde dan verspreiden?
Welke knoppen zullen barsten?
Welke gewassen mogen onze sikkels oogsten?
Welke beesten zullen opstaan uit hun slaap?
Griezelig schijnt het licht van de ochtendsterren.
Gretig klinken de horens van de Holocaust.
Zie, gij engelen, versteend,
Door tranen van verdriet en ontzag.
Een naamloze plaag bedekt en misvormd
Door leaden ochtendstof stalkt nu.
Homewads…
Let niet op mijn Last.,
Hoewel het het gewicht van alle zonden is.
Hun oogstmachine wacht op het einde van mijn weg.
Let niet op mijn verminking.,
Hoewel ze de pijn van alle vlees zijn.
Want ik ren met wolven ' s nachts,
En hun honger zal gestild worden.…
Hoe lang, de winter.
Hoe koud, de nacht.
Hoe donker, de harten…
Schijn nu, jij vreemd licht!
Schijn, ongebreidelde ster!
Bleek, bij Holocaust Dawn.