Walter Piva — Il Comico songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Il Comico" van Walter Piva.
Songteksten
Mi ammalai degli ormai
sempre più spesso alzai il gomito
Le mie note abbandonai
decisi di fare il comico
Far ridere tutta la gente
mi sembrò molto più invitante
che tanto la mia biografia
sembra una parodia
raccontarla è attinente
Chissà poi da cosa dipende
questo desiderio crescente
brindare e ubriacare la mente
finché non svanisce l’effetto e dov'è
Era qui, qui davanti a me
quella gente rideva con me
Diventai cinico
e sempre meno malinconico
disturbato, un po' schizofrenico
pagliaccio dal trucco patetico
alquanto irritabile, assai vulnerabile
Ormai quasi sempre più instabile
al mondo mi resi invisibile
eppure rideva la gente
com’era appagante farla ridere
E amai perduto e incosciente
amai sia tutto che niente
vissi un po' tra strade ed alberghi
poi non so, ricordo deserti
lacrime, sorrisi un po' incerti
lacrime dopo i miei concerti
misere le notti sul cesso a
ridere guardando un riflesso
Sono un comico
far ridere tutta la gente
mi sembrò molto più invitante
che tanto ho una discografia
che si può gettar via
non mi è valsa mai a niente
Chissà poi da cosa dipende
questa mia paura crescente
più bevo e più rapidamente
svanisce l’effetto e mi chiedo perché
Era qui, qui davanti a me
quella gente rideva di me
Songtekstvertaling
Ik werd ziek van het nu.
steeds vaker hief ik mijn elleboog op.
Mijn aantekeningen heb ik opgegeven.
Ik besloot komiek te worden.
Laat iedereen lachen
Ik vond het veel uitnodiger.
hoeveel mijn biografie
het klinkt als een parodie.
het vertellen is relevant
Wie weet waar het van afhangt.
dit groeiende verlangen
toast en dronken de geest
totdat het effect vervaagt en waar Is het
Hij was hier, hier voor me.
die mensen lachten met me.
Ik werd cynisch.
en minder en minder melancholie
gestoord, een beetje schizofreen.
zielige make-up clown
enigszins prikkelbaar, zeer kwetsbaar
Nu bijna altijd onstabieler
Ik maakte mezelf onzichtbaar voor de wereld.
en toch lachten mensen.
hoe bevredigend het was om haar aan het lachen te maken
En ik hield van verloren en onbewust
Ik hield van alles en niets.
Ik woonde een beetje tussen straten en hotels
dan Weet ik het niet, Ik herinner me woestijnen
tranen, glimlachen een beetje onzeker
tranen na mijn concerten
zet de nachten op het toilet om
lachend naar een spiegelbeeld
Ik ben een komiek.
laat iedereen lachen
Ik vond het veel uitnodiger.
dat ik een discografie heb
dat je kunt weggooien
het is nooit iets waard geweest voor mij.
Wie weet waar het van afhangt.
deze groeiende angst van mij
meer drink ik en sneller
het effect vervaagt en ik vraag me af waarom
Hij was hier, hier voor me.
die mensen lachten me uit.