Wallachia — Emotional Ground Zero songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Emotional Ground Zero" van Wallachia.
Songteksten
The sleepless nights of wondering and pondering
How my world got turned upside-down in a flash of a moment
Everything I believed in and wanted to be myself
Suddenly became what I feared the most
Don’t be surprised when I choose to leave
The decision wasn’t really my own
It was made a long time ago
Some things can’t be unsaid or undone
You had it all but it was never enough
Betrayed your own flesh and blood
Lost the game and put the debt in my name
The solitary heir to your kingdom of despair
I am the ghost of a 10-year old boy
Who died on that day when you went away
I cried and I begged and I hoped you would stay
Telling myself everything is okay
Bloodstains and broken glass among my toys
Gave me your pain in trade for my joy
Amending, pretending that nothing was wrong
In a desolate house a child weeps alone
On that night when you turned your wrath against me
Because I witnessed your cardhouse of lies fall to the ground
How could I forget those words you said and forgive those things you did?
You ran away with no trace of repentance to be found
As our paths cross and I’m reminded the loss
I realize it was the only absolution
Drifting away into the oceans of fate
We’re beyond the point of any redemption
Songtekstvertaling
De slapeloze nachten van het zich afvragen en nadenken
Hoe mijn wereld op zijn kop werd gezet in een flits van een moment
Alles waar ik in geloofde en mezelf wilde zijn
Plotseling werd wat ik het meest vreesde
Wees niet verrast als ik wegga.
De beslissing was niet echt van mij.
Het is lang geleden gemaakt.
Sommige dingen kunnen niet ongezegd of ongedaan gemaakt worden.
Je had alles, maar het was nooit genoeg.
Je eigen vlees en bloed verraden
Verloor het spel en zette de schuld op mijn naam
De eenzame erfgenaam van uw koninkrijk van wanhoop
Ik ben de geest van een 10-jarige jongen
Die stierf op die dag dat jij wegging.
Ik huilde en smeekte en ik hoopte dat je zou blijven.
Mezelf wijsmaken dat alles in orde is.
Bloedvlekken en gebroken glas tussen mijn speelgoed
Gaf me jouw pijn in ruil voor mijn vreugde
Veranderen, doen alsof er niets aan de hand was
In een verlaten huis huilt een kind alleen
Op die nacht toen je je toorn tegen mij keerde.
Omdat ik zag hoe jouw leugenhuis op de grond viel.
Hoe kon ik die woorden vergeten die je zei en die dingen vergeven die je deed?
Je rende weg zonder enig spoor van berouw te vinden.
Als onze wegen elkaar kruisen en ik word herinnerd aan het verlies
Ik weet dat het de enige absolutie was.
Wegdrijven in de oceanen van het lot
We zijn voorbij het punt van enige verlossing.